Notes from Berango |
|
|
|
zondag, december 22, 2002
Betoging Naar schatting 120.000 mensen betoogden zondag in de Spaans-Baskische stad Bilbao tegen het geweld van de ETA. De regeringsleider van de Baskische regio in Spanje, Juan José Ibarretxe, leidde de demonstratie. De Partido Popular van de Spaanse premier Aznar had geen afgevaardigde meelopen in de betoging. De partij vindt dat Ibarretxe "dubbelspel" speelt door enerzijds op te roepen tot een demonstratie tegen de ETA, maar anderzijds onverminderd te streven naar een eigen Baskische staat, die alleen nog losse banden met Madrid heeft. (bron: NU.nl) En wij? Wij zaten aan het strand. Het was prachtig warm decemberweer, 22-23 C. Feestseizoen Het feestseizoen is begonnen. Vrijdag eerst een borrel bij Markku en Cecilia, daarna nog een feestje bij Angela. Zaterdag een housewarming bij Jill en Howard. Nu is het zondagochtend en zijn we al uitgeput. Gebroken nachten en feesten gaan niet samen. zondag, december 15, 2002
Kerstboom Zaterdag met Willem en Bart een kerstboom gekocht in het tuincentrum in Sopelana. Was een beetje weird, mooi zonnig weer en dan een kerstboom? Twee jaar geleden nog in de vrieskou door de sneeuw gebaggerd, dikke handschoenen, jas. 's Avonds de eerste marathon op natuurijs en beelden van het schaatsen in Nederland. Dat doet wel een beetje pijn. Vanmiddag buiten gelunched in de zon. Weliswaar staat de kerstboom nu mooi opgetuigd door Bri, Willem en Bart (maar één bal gebroken) maar dat kerstgevoel wil nog niet echt komen. Misschien straks in de Pyreneen ...... woensdag, december 11, 2002
Dubbel weerbericht Voor de gein een dubbel weerbericht op de homepage gezet. Amsterdam versus Bilbao. Vanmiddag alleen al 20 C verschil: Hier 16 C bij jullie -4 C ........... zondag, december 08, 2002
Kerstvakantie Hebben Lo Closo in de Pyreneen gereserveerd en gaan dus lekker een weekje de bergen in tussen Kerst en Oudjaar. Hebben er zijn in al zijn de schaatsmogelijkheden in Nederland wel pijnlijk. Volgens het journaal zou er in de loop van de komende week al geschaatst kunnen worden. Onze schaatsen liggen nu in de garage te roesten maar onze geest jeukt wel al........... Een lekker tochtje zou niet gek zijn al zou het na twee jaar abstinentie waarschijnlijk niet meevallen. Nu ja, dan maar skiën. Er ligt zat sneeuw en er komen waarschijnlijk flink wat mensen mee, dus dat wordt vast een lekker weekje bij Jaco en Franca. Zondag Voor het eerst sind een dag of tien dat het weer redelijk droog is. Wel bewolkt en zacht, maar het ergste lijkt voorbij. Het land is doorweekt en volgens de krant zijn de watervoorraden nu voor een heel jaar op peil. Verbaast me niets. Gewandeld naar de Fadura, voor de ballenbak en en kopje koffie. Bart is weer flink aan het hoesten. Middagje Artea Met de jongens naar Artea om wat te shoppen. Gigantisch winkelcentrum en op zaterdag lekker druk: drie rondjes in de parkeergarage voor ik een parkeerplek had gevonden. Uiteindelijk met een groot stuk hardboardplaat, latjes en de nodige flessen prik en drank weer terug naar huis. Plaat paste precies in de Zafira (leve het Flex-systeem) en was nodig voor een verhoging in de box. Rick is de laatste dagen erg levendig en houdt ons behoorlijk bezig. Pfffffffffff......... Sinterklaas en Kerst vallen samen Door de drukte kwamen we er vrijdag 5 december niet aan toe om Sinterklaas te vieren. Dus hebben we het zaterdagochtend maar gedaan. Volgens de Belgische traditie. De jongens hadden zo'n 16 schoenen gezet en die waren bezaaid met cadeaus. Toen we beneden kwamen was het al een lekkere puinzooi en waren ze druk bezig alles open te maken. De tennisrackets hebben we later meteen ingeslagen. Auto de garage uit en ze hadden een mooi terrein om de eerste beginselen te leren. Bart is het type honkballer: hard rammen met een dubbelhandige forehand. Veel missers. Willem heeft meer de fluwelen touch: Zorgen dat ie de bal goed raakt. Zit ook wel een beetje in hun karakters. 's Avonds hadden we een Kerstfeest bij Camilla en Bjorn, (de laatste is mijn tennismaat). Smaakvol ingerichte huiskamer met uitzicht op zee, in Kerstsfeer. Aardig wat mensen en vooral heel veel kinderen, maar die werden vooral bezig gehouden door de au-pair. Een Mexicaanse Kerstman mocht de cadeautjes uitdelen. Ik heb toegezegd om Kerstavond ook Kerstman te spelen voor een Frans - Moldavisch stel met tweeling. Testjes Wat hieronder staat zijn wat testjes om te kijken of de zoekmachines dit oppikken. Just Ignore it. string instrumentsApparently these violins, cellos and violas are the best buy. They have the sound to equal old instruments but are brand new. And they sound terrific! zaterdag, november 30, 2002
Violins, violas and cellosThe site of Jan Gajecki is www.poland-string-instruments.com. According to some of the buyers these Polish violins, violas and cellos offer the best value for money for contemporary string instruments. (testje) vrijdag, november 29, 2002
donderdag, november 28, 2002
Ingeschreven Yep, het wordt Rick Pablo Verplanke y van Campen. Zo staat het nu in ons Spaanse Libro de familia. Zullen ze in Nederland wel niet accepteren..... Maar ik vind het wel een gave naam zo. Vooral die "y" ertussen. woensdag, november 27, 2002
De tijd vliegt Rick is weer al vier weken oud. De familie is weer op de been dankzij de moderne medische technologie, pijnstillers en antibiotica. Tante Yoya is een paar dagen langs geweest, heeft ons flink geholpen met het zorgen voor de jongens en is gisteren weer richting Ierland vertrokken. Nu doen we het weer samen, met hulp van Itziar, onze hulp in de huishouding. Het inschrijven van Rick levert weer de nodige bureaucratische problemen op. Door de ziektes e.a. zaken hebben we dat veel te lang uitgesteld. Aanstaande vrijdag moet het echt rond zijn en het is de vraag of dat zal lukken. Afgelopen dinsdag waren we weer op het registratiekantoor, beiden (moet, Bri was eerder alleen geweest en onverrichterzake teruggekeerd). Maar nu wist men geen raad met ons trouwboekje. Moest vertaald worden of een internationale trouwakte. Dus maar vertalen. Dinsdag naar een vertaalburo geraced, hadden vandaag de vertaling gereed, en nu hopen dat we morgen wel kunnen inschrijven. De ambtenares was wel heel behulpzaam. Komt morgen speciaal naar het kantoor en was al bereid om eventueel volgende week de formulieren te anti-dateren. Leve de bureaucratische, edoch flexibele ambtenarij. En we krijgen een Spaans Familieboekje erbij. Meer nieuws volgt. Spaanse overheid kort naam Rick in Het ziet er naar uit dat jullie op de geboortekaartjes de derde naam moeten doorstrepen. In Spanje mag een mens maximaal twee voornamen hebben ..... Maar ze hebben wel twee achternamen. Dus het zou nu kunnen dat Rick Pablo Benjamin Verplanke in werkelijkheid Rick Pablo Verplanke van Campen zal heten. Of dat het gaat worden of iets anders is nog niet bekend. En hoe die naam dan uiteindelijk weer in ons Nederlandse trouwboekje terecht zal komen? zondag, november 17, 2002
Pittig weekje Het was me het weekje wel. Zaterdag, nu 8 dagen geleden, de gegee bups in de auto geladen (inclusief Ma en Aaf) en een middag naar Laguardia geweest. Een mooi oud dorpje in de Rioja Alavesa. Prachtige wijnvelden in herfsttinten, een pittige lunch in een boerenrestaurant, een schilderachtig dorpje en zowaar wat zon. Aan de kust was het namelijk de gehele dag slecht weer. Maar al met al wel drie uur rijden (heen en terug). De zondag ging ik in de namiddag naar Bilbao om vast wat voor te kletsen met een Hollandse collega. De maandag en dinsdag was namelijk weer de tweejaarlijkse Internet Groep Meeting gepland, waar de webmasters uit heel Europa naar toekomen voor het doorspreken van het komend half jaar. Ik voelde me al niet zo lekker, maar wat aspirines hielden me op de been. Maandag was ik een stuk slechter, maar als voorzitter van de vergadering heb je verplichtingen. Aspirines....... De vergadering liep gelukkig nog redelijk. Daarna snel de taxi naar huis, avonddiner afgezegd. Om half negen naar bed en snel lag ik te zweten. Dinsdag het werk afgebeld. Met 40 graden koorts lukt het echt niet meer. Woensdag idem dito, dokter erbij, pillen en maar zweten en overal pijn. Ma en Aaf vertrokken terug naar Nederland. Die hadden gelukkig dinsdag en woensdag flink geholpen. 's Avonds wordt Bri ook ziek, overgeven, diarree..... Donderdag was ik in staat om af en toe op te staan en Bri zwalkte wat mee. De hulp de gehele dag in huis gehouden voor allerlei taken. Vrijdag ging het weer wat beter en was Bri ook redelijk op de been, om zaterdag weer een stuk slechter te worden. Nu is het zondag en zit Bri aan de antibiotica en de pijnstillers. Ik kon vanochtend al weer gaan tenissen met Willem en Bart mee. Maar vanmiddag ging Willem onderuit. Het lijkt hetzelfde virus als Bri. Dat virus heeft onze week behoorlijk verpest........ Afijn, morgen weer proberen te werken. Kijken of Willem naar school kan, anders de hulp maar weer aanhouden voor de dag en kijken hoe we er doorheen komen. Maar we zijn wel gigantisch geholpen door Angela en Jill & Howard. Kinderen van school halen, drie keer gekookt voor ons, medicijnen van de apotheker halen enz, enz. Het sociale vangnet van expats is sterk gelukkig. woensdag, november 06, 2002
Eén week oud Rick was gisteren weer al een week oud. Dat hebben we gevierd door in de namiddag een crianza te drinken bij Santana, onze favoriete kippentent. Buiten in de zon, maar wel iets frisjes omdat ik alleen een overhemd met korte mouwen aanhad. Maar 't kon net. Ik heb de afgelopen dagen halftime gewerkt. 's Morgen de jongens naar school brengen, daarna doorrijden naar het werk, om half vier de boys oppikken en naar huis. Erg relaxed, ik zou er wel aan kunnen wennen.... Rick slaapt al redelijk, 's nachts een enkele keer wat minder, maar de laatste dagen ging het goed: verschonen, bijtanken en verder slapen. En dat twee keer per nacht. Bart was afgelopen nacht van maandag op dinsdag een groter probleem. In anderhalf uur 8 keer opnieuw naar bed gebracht. Aafke en ma van Campen Die komen vandaag. Ze zouden al om twaalf uur komen, maar ma had haar identiteitskaart vergeten..... Nu overgeboekt en komen ze vanmiddag om 5 uur. Het kan alleen maar beter worden. donderdag, oktober 31, 2002
Taxi Woensdag 29 oktober belde Bri mij rond half vier met de mededeling dat het rommelde. Ik zat net in een vergadering toen de telefoon ging. Verschillende mensen riepen al "Oh, oh". Ik heb de vergadering maar gelaten voor wat het was en ben met de taxi naar huis gegaan. Daar Bri ingeladen, oppas voor de kinderen geregeld, en terug naar Bilbao naar de Clinica San Francisco Xavier. Het was prachtig weer, meer dan 25 C, het Guggenheim lag mooi te schitteren in de namiddagzon. Ingecheckt in San Francisco, Bri kreeg een kamertje wat ons deed denken aan een goedkoop hotelletje in Turkeije; sober, oud, zwaar metalen bed, saaie muurkleur (gelig?) maar schoon. We werden grotendeels met rust gelaten, alleen kwam de vroedvrouw Begoña af en toe langs om hartslag te meten. Om kwart over zeven begonnen de eerste persweëen en werden we naar de verloskamer gereden: een kwartier later was Rick eral. Zonder verdoving (een zeldzaamheid in Bilbao). Begoña mocht de bevalling doen, onze gynaecoloog Alvaro Gorrostiaga en een anaesthesiste, keken vanuit de achtergrond toe. Bri mocht knijpen in mijn hand en de hand van een leerling verloskundige. Na de bevalling mocht Rick even op haar buik liggen voordat de navelstreng werd doorgeknipt. Hij werd niet gewassen. Weer twee eigenwijze Hollandse gebruiken. Na een controle door een kinderarts lagen we een uurtje later weer op het kamertje 606. Rick Hij is er!! Rick, 3450 g, 49 cm en volledig compleet met alles erop en eraan. Een mooi ventje, kruising tussen Bart en Willem? Of een volledig eigen derde persoonlijkheid. Waarschijnlijk het laatste. Drinkt goed, poept goed en huilt af en toe als er activiteit wordt gevraagd in de voorgaande punten. zaterdag, oktober 26, 2002
Biertje? Op een terrasje op Telletxe, Algorta had ik vandaag een onverwacht genoegen. Een groen flesje bier. Het had in tegenstelling tot de San Miguels enz. een sterke hopsmaak. Helder, sterk karakter, 33 cc. Een genot op de tong. Ik heb een café gevonden waar ze Grolsch verkopen. Mijn dag kan weer niet kapot. Wat je in Nederland achteloos wegdrinkt is hier een weelderige smaaksensatie. En dat op een terrasje in het zonnetje (eigenlijk te warm vandaag!). En ze hebben ook Wiekse Witte, Chimay en nog wat andere biersoorten. Ik heb mijn stamcafé gevonden! vrijdag, oktober 18, 2002
Nog meer paddestoelen Een paar dagen geleden had onze schoonmaakster Itziar een zakje zelfgeplukte paddestoelen (Cantharellen!) mee. Bri had ze lekker klaargemaakt met veel knoflook, maar dat bekwaam haar niet zo goed. De volgende ochtend pijn in buik enz. Maar het zal de knoflook wel geweest zijn. Wij hadden nergens last van. Spaanse les Ik volg nu twee weken Spaanse les. Ben in de "intermediary" groep geplaatst. Gaat ook wel redelijk. Het is en blijft lastig een taal te leren, valt ook wel wat tegen. Spaans heeft meer uitzonderingen dan regelmatige werkwoorden lijkt het wel. Maar geleidelijk aan beginnnen we wel wat meer te leren. Maar ik ben toch nog erg blij als iemand voldoende Engels praat. Is toch een stuk gemakkelijker. Lunch in het Guggenheim Vanmiddag gelunched in het Guggenheim. Bri was even naar Bilbao gekomen om wat kaartjes voor workshop voor de kids (zaterdag) en poppenkast (zondag) in "The Guggy" te kopen. Meteen maar gelunched daar. Uitermate beschaafd en ook wel lekker. Een keuken met een vleugje Baskisch maar wel vernieuwend. En het museum lag weer mooi te blinken in de felle zon. dinsdag, oktober 15, 2002
zondag, oktober 13, 2002
Nog meer paddestoelen Vanochtend was er een paddestoelen-expositie in Gorliz. Samen met Jan & Juliette + kids (van het symphonie-orkest) gingen we daar even kijken. Veel soorten. Jan gaat regelmatig plukken en weet de lekkere te vinden. Er waren koks bezig met paddestoelen bakken, maar ze zaten meer te zuipen dan uit te serveren. Uiteindelijk één broodje met "setas" weten te bemachtigen. Wel lekker. Vervolgens maar naar het strand gegaan om de jongens lekker te laten dollen. Een lunch met salade, inktvisringen, pimientos en tinto. Het was weer mooi weer en Jill kwam met en McKenzie ook nog even buurten. In de namiddag stak er wat wind op en er kwamen wolken. Ze vormden zich precies boven ons hoofd. Rechts boven een uitstekende kaap, waar de wind vandaan kwam, blauwe lucht. De lucht werd over de kaap geblazen en er vormden zich net voorbij ons wolken uit het niets. Mooi gezicht. De zee was heel vlak maar met mooie lange rollers. Surfing-time. Paddestoelen-weekend Zaterdag gingen we een boswandeling maken in een bosje achter de Amerikaanse school op nauwelijks 1 km van hier. Eucalyptusbomen op een stevige heuvel. Eerst een stukje op een verharde weg, daarna, na een rustpauze voor Bri, een stukje onverhard opgelopen. Bovenop de heuvel was een soort open plek waar enkele boshutten gebouwd waren (padvinders?). Er was een gezin met twee kinderen aan het spelen. Bleek een collega van mij te zijn! Verder kwamen we allerlei paddestoelen tegen. Het seizoen is daar, maar met ons boekje durfden we er geen te plukken. De giftige en lekkere lijken erg veel op elkaar. De bramen lopen ook op hun eind en smaken niet echt meer. Al met al wel 5 uur in de buitenlucht met mooi weer. vrijdag, oktober 11, 2002
Scoren Terwijl de buik van Bri een perfecte ronding begint te krijgen en van een dergelijke omvang is dat zij zo onderhand een sateliet in orbit zou moeten kunnen hebben vanwege haar zwaartekracht, maar de echte sateliet zich binnenin haar buik bevindt, had ik gisteren en vandaag het euforische genoegen om dik te scoren met de website van het Agentschap die in september maar liefst 35000 bezoekers meer had dan in augustus, waardoor onze big boss mij vanochtend een e-mail schouderklopje gaf om dat hij daar ook erg blij mee was en ik door het goede gevoel weer allerlei nieuwe ideëen kreeg om in de toekomst nog meer bezoekers naar de website te trekken. Door dit alles kon ik mooi een hele lange zin zoals hierboven creëren. En het was zowaar weer mooi weer ook vandaag. dinsdag, oktober 08, 2002
Gedachten Ik zat laatst wat notities door te lezen en het viel me op dat ik behoorlijk vaak schrijf over hoe "geweldig leuk" ons leven hier is. Als we het Journaal bekijken becommentariëren we dat vaak met: Blij dat we niet in Nederland zijn nu. Elke keer als het weer hier beter is "scoren we". Als het slechter is, is het een uitzondering. Wat is dat toch? Het lijkt een onbewuste manier om onze keuze voor expat te bevestigen. Argumenten aandragen, bevestiging te zoeken voor het feit dat we een beslissing hebben genomen om het avontuur te zoeken. Want hoe je het ook went of keert, het is en blijft hard werken. Netwerken, problemen overwinnen, oplossingen verzinnen.... De dips zijn dieper, de toppen zijn hoger. Tropenjaren? Ik denk dat die uitingen van "hoe goed wij het hebben" een onderdeel zijn van een zelfbevestiging. Je maakt in je leven veel keuzes en je bent vaak onzeker of het de juiste keuzes zijn. Je moet er maar mee leven. Door die keuzes te onderbouwen met de "good-feeling"- momenten en deze te benadrukken, kun je ook daadwerkelijk met je keuzes leren leven. Je creert de werkelijkheid die je gekozen hebt en bouwt die om tot een paleis. Met andere woorden: De keuze om naar Spanje te gaan was goed en we vinden nu dagelijks de argumenten om dat te onderbouwen. Opportunisme in optima forma. Ik kan er eigenlijk wel goed mee leven...... Voer voor psychologen? maandag, oktober 07, 2002
Website Ben ondertussen ook nog een website voor een bevriende bassist aan het bouwen. Heeft een snabbeltje in het verkopen van Poolse violen, cellos e.d. Check it out: Eerste testpagina Mooi weekend Het laatste? Want er schijnt regen aan te komen en als dat komt dan is dat meteen voor een paar weken. Maar ondertussen is het nog steeds erg lekker. Al ruim vier weken. Zaterdag weer wezen tennissen, ben nu lid van de sportclub, dus de beuk gaat er weer in! 's Middags een vette barbecue met veel mensen van de Amerikaanse school (was eigenlijk een kinderfeestje). Een leuk dorpje vlakbij met midden in het dorp een grasveldje met barbecues. Alsof je op de markt in Retranchement gaat zitten barbecuen. Niet slecht... Zondag eindelijk eens wat geklust in huis. Met de komende geboorte geen overbodige luxe. Wiegje, gordijnen, bedden verplaatst, elektriciteit, enz enz. En daarna in onze favoriete Asador onder de perenbomen een paar pilsjes met vrienden. Het leven is goed en dat mag nog wel even zo doorgaan. Niet voor Claus dus. Die goede man vond het welletjes. Deed veel aan mijn vader denken. Parkinson is a killer. vrijdag, september 27, 2002
Thank god its friday Doordat Gorka, onze webmaster vader is geworden van Oier heb ik de afgelopen twee weken me uit de naad gewerkt om alle nieuwe info op de websites te plakken. Veel geleerd en ik weet inmiddels veel meer van onze websites, maar ik krijg er wel de RSI van en ik kwam maar beperkt aan mijn eigen werk toe. Gelukkig komt hij maandag weer. Gorka was vorige week al even langsgelopen, met de wallen onder de ogen van een kersverse vader. Onze jongens doen inmiddels ook hun best om mijn wallen tot volgroeide zakken te laten uitlopen. Maar het is een prachtige nazomer dus we klagen niet. Woensdag na bezoek aan de gynaecoloog - alles goed - nog even een drankje gedronken bij Artaza, het hotel waar Bri wekelijks met de groeiende baby-women-club koffie gaat drinken. De jongens konden kastanjes rapen in het park en wij hadden even een Spaans gevoel door daar lekker te zitten. Dit donderdag herhaald door in de speeltuin bij ons huis te blijven hangen. Bri haar kennissenkring groeit ondertussen gestaag. Tientallen families. Nu de jongens allebei naar school gaan kan zij dit verder onderhouden. En dat bevalt haar in combinatie met het mooie weer erg goed. Ik ga binnenkort een website bouwen voor Jan, een Poolse contrabassist van het Bilbao Symphonic Orchestra, die bijbeunt door Poolse muziekinstrumenten te verkopen in Spanje en Frankrijk. Wij krijgen regelmatig gratis kaartjes voor concerten, dus voor wat hoort wat. En een site bouwen moet wel lukken zo onderhand. Ik ben zelfs weer een beetje aan het knutselen: een 4 meter lange knikkerbaan, gemaakt van een oude houten spoorlijn die ik een paar jaar geleden op Koninginnedag had gekocht. Daar moeten we de jongens rustig mee houden. vrijdag, september 20, 2002
Paradigma: Kinderen en het milieu "Je doet aan milieubescherming voor het nageslacht. Ja toch?" "Inderdaad, het nageslacht (gek woord eigenlijk), kinderen, klein-kinderen enz. moeten ook een leefbaar milieu hebben met bloemetjes, bijtjes, schoon water, bossen, schone lucht, enz." "Maar het zijn wel die kinderen die voor de meeste milieuvervuiling zorgen want je schaft je allerlei spullen aan voor die kinderen, plastic speelgoed, kleren, bergen luiers, groter huis, grotere auto, airco in de auto voor de lange afstanden, enz, enz. Allemaal dingen die je anders niet nodig zou hebben. De kinderen kopen later ook weer al die dingen die ook weer het milieu vervuilen enz". "Dus zou je geen kinderen moeten nemen?" "Juist. Als niemand meer kinderen neemt is over pakweg honderd jaar de vervuiling voorbij. Geen mens meer die de natuur dan nog kan verpesten". "Maar als niemand meer kinderen neemt is het ook niet meer belangrijk om op langere termijn een goed milieu te hebben want de zorg voor het nageslacht is dan niet meer van belang". "Dus..........................?" woensdag, september 18, 2002
Zuidenwind? Volgens ons lokale sufferdje, El Nervion, is de overheersende windrichting vandaag en morgen cruciaal voor het weer in de komende maand(en). Al sinds 1654 wordt op 18 en 19 september gekeken hoe de wind zit. Bij zuidenwind is het weer de komende tijd warm en droog, bij noordenwind wordt het de komende tijd nat en koud. Dus vandaag en morgen zit elke natuurliefhebber op een berg met een nat vingertje in de lucht. Wordt het zuid of noord? zondag, september 15, 2002
Prinsjesdag Het embargo van Prinsjesdag geschonden. Veel informatie nu al beschikbaar via deze link, tenminste voor zolang het duurt. Ik heb het even gescreend en het ziet er niet best uit voor Nederland. Veel bezuinigingen, bredere snelwegen en minder openbaar vervoer, weg met alle extraatjes, meer werkeloosheid. Waar moet dat heen? Ondertussen zitten wij na te zomeren. Gisteren op het strand van Gorliz, vandaag bij onze favoriete asador met een Zweeds stel, Bjorn en Camilla. En zowaar gloort er een kansje op tennis. Wellicht komende zaterdag een internationale dubbel met drie Zweden, waarvan er dus één Bjorn heet. Dat zal wel dik verliezen worden. Over dik gesproken, het wordt zo onderhand hoog tijd om de kinderkamer in te richten. vrijdag, september 13, 2002
Stortbak-tragedies Sinds ruim 10 jaar heb ik een slechte relatie met wc-stortbakken. Ik heb ooit in Brigitte's huis een lekkende koppeling met de stortbak gemold die alleen door de loodgieter gerepareerd kon worden. Ook in mijn huis aan de Oudeschans moest ik regelmatig op de pot staan omdat de stortbak steeds overliep. Dan zat je lekker op de wc en drupte het water in je nek. Daarna jarenlang ruzie met de wc in de Galvanistraat. Het touwtje brak steeds af omdat de plastic geleider waar het touwtje over liep uitgesleten was en dit het nylon koordje steeds liet breken. Dat heb ik uiteindelijk dankzij een tip van Louis, onze schoonmaker, opgelost door het touwtje in te smeren met kogellagervet. Nooit meer probemen gehad! Zou het een familie-kwestie zijn? Ik kan me vaag nog herinneren dat ik in mijn jeugd ooit een harde schreeuw uit de wc hoorde en mijn vader kletsnat uit de wc kwam. Hij had geprobeerd de stortbak te repareren. Nu heb ik een huis met 4 (!) wc's. Een nachtmerrie. Eén wc gebruiken we nooit. Deze is in de garage en omgebouwd tot kattentoilet. Evengoed elke week een stinkende kwestie. De andere drie hebben slechte afsluiters en blijven doorlopen en bijvullen. Alleen zorgvuldig doortrekken en op een speciale manier "neerdrukken" van de doortrekknop voorkomen dit. Maar ja, de jongens zijn deze techniek nog niet meester en ik loop nu steeds alle wc's af om ze te "sluiten". Hier zal ook wel een loodgieter bij moeten komen. Gelukkig heb ik nu een goede website gevonden. Zou het helpen? Evengoed valt dit natuurlijk te karakteriseren onder het kleine leed. Verder maken we hier ook niets mee... donderdag, september 12, 2002
Kijkcijfers Wat kijkcijfers voor de omroepen zijn, zijn de "user sessions" voor ons Internet managers. User sessions daar draait het om. Hoeveel mensen hebben de website bezocht en hoeveel stijg je elke maand. Ik ben inmiddels geestelijk volledig losgekoppeld van de inhoud van de websites die ik beheer en probeer alleen nog de bezoekersaantallen te doen stijgen. De website van het Agentschap is na de vernieuwing gestegen van 50000 naar 76000 sessies per maand. Da's lekker. Populariteit, daar draait het om. Maar ook Arboman stijgt deze maand weer fors en lijkt uit te gaan komen op 10000, wat ie ook had toen ik er voor het laatst aan werkte (vorig jaar september). Het lijkt dat het concept nog steeds goed is. De enige mineur is de Berango Bandits. Gedaald van 322 in maart tot een magere 63 bezoekers in augustus, waarvan de helft wijzelf. Uit het oog uit het hart? dinsdag, september 03, 2002
Jacht op exotische dieren Onze kat, oom Wannes, heeft na krap een jaar zijn draai nu goed gevonden. Naast het veelvudig importeren van vlooien, het kweken en uitzetten in ons huis, is hij nu bezig met de jacht op exotische, weliswaar inheemse, dieren. Die vlooien hebben enkele van onze gasten overigens uitgebreid van genoten. Wij hebben voor onze vakantie naar de Asturias nog een flinke schoonmaak gedaan en insecticiden gespoten, maar de beestjes hebben een voorbeeldige overlevingsdrang. Maar goed, de exotische dieren. Brigitte en de jongens waren getuige dat oom Wannes een piepklein slangetje (8 cm) trots in de gang legde. Het beestje kronkelde nog wat heen en weer. Een typisch slangetje want een beetje taps toelopend. Voor de zekerheid werd er maar een emmer overheen gezet en mocht ik bij thuiskomst het beestje aanschouwen. Het was geen bijtertje want het ging om de staart van een hagedis. Dus meer een afgebijterdje in krom Nederlands. zondag, september 01, 2002
Streepje Het streepje op Spanje is voor ons een vanzelfsprekendheid geworden. Kijk mar eens op de weerkaart bij het NOS-journaal. Het vierkant Spanje is veelal groen-geel wordt acht van de tien keer aan de bovenkant mooi afgewerkt met een witgrijze wolkenband. Right on top of us. En met de verwachting zie je dan altijd van die blauwe vlekken boven ons opduiken. Gisteren leek er met de verwachting voor vandaag een beetje hoop. Vanaf de namiddag leek het even groen-geel bij ons. Dus vandaag rond de middag in de korte broek in de auto. De ruitenwissers moesten aan en de parasol deed eerst dienst als paraplu, maar zowaar in de namiddag kwam de zon door en konden we zwemmen en verbranden op een totaal verlaten strand. woensdag, augustus 28, 2002
Hallo laatste trouwe bezoekers Na bijna twee maanden stilte weer een geschreven "geluid" uit Berango. Vakantie hè. Twee maanden uit de sleur, kinderen in huis, drie weken Zeeland, beetje werken, weekje in de Asturias, enz. Maar dat is gelukkig weer achter de rug. Een nieuw maandabonnementje voor de metro, reguliere dagen en dus kunnen we weer een poging wagen. Kijken of we weer wat medestanders kunnen activeren. Want zowat alle blogs staan op tilt. Kom op jongens, What's going on over there? dinsdag, juli 02, 2002
Publiciteit Vandaag was het ook weer even stressen op het werk. Om twaalf uur een persconferentie in Strasbourg waar een nieuwe Europese Week werd gelanceerd. En wij moesten vanochtend nog een heleboel in orde maken. Pressreleases in 11 talen, presspacks, aankondigingen op de homepages, banners versturen in het netwerk... Om kwart over twaalf was alles in orde. Een kwartiertje te laat, maar mijns inziens binnen de limieten van wat mogelijk was. Om twee uur had Nu.nl wel al mooi een bericht over ons. Da's weer goed voor de bezoekersstatistieken...... Allez, weer eens bloggen Elke dag vier trouwe klanten, eentje van Zeelandnet, ééntje van de Universiteit Utrecht, ééntje uit Ierland en een Spanjaard. Oh nee, die laatste ben ik zelf. Wat een triest bestaan van een website. Maar ja, je kunt je trouwe klanten toch niet teleurstellen, want het enige nieuws op dit moment is de diehard Kristiaan die trouw blijft bloggen. Avondzon Afgelopen weekend de tuin vernieuwd met nieuwe plantjes, bankje naar de voorkant verhuisd, gras en heg gesnoeid/gemaaid. (Ook mijn hoofd weer gladgeschoren). De tuinmeubelen in de teakolie gezet. De traditionele activiteiten voor een gezinnetje in een vijftien-onder-één-kap huis. Vanavond zaten we voor het eerst aan de voorkant van het huis in de avondzon een uurtje uit te buiken. Quality moment. Tuincentrum Het tuincentrum bij Sopelana, waar we de afgelopen zondag 100 Euro dokten voor een paar schamele Hollandse tuinplantjes (Een Hollandse vrachtwagen kwam op hetzelfe moment een vracht afleveren) was een aparte belevenis. Het vinden van het tuincentrum was al lastig door de slechte bewegwijzering en de plaatselijke wielerronde die ons noopte om snel de berm in te duiken om geen wielrenners omver te rijden. Maar daar aangekomen bleek er een heel assortiment aan on-ergonomische twee-wielige karretjes tot onze beschikking te staan. Wij kozen uiteindelijk een modelletje met een redelijke plastic bak bovenop. Al snel kwamen we erachter waarom al die karretjes maar twee wieltjes hadden. De hellingspercentages in het tuincentrum waren van dien aard dat een interne kabelbaan of stoeltjeslift niet had misstaan. Steil!! Van het assortiment tuingereedschap naar de geraniums was een bijna onmogelijke opgaaf met mijn gladde sandalen. En toen ik eenmaal een zak tuinaarde van 50 liter had ingeladen plus de nodige planten was de afdaling een risicovolle onderneming. Gelukkig bood de stelling met onkruidverdelgers een bumper om mijn voortsnellende kar tegen aan te rammen. Nu begrijp ik ook waarom geen van die karretjes daar vier wielen heeft. Oude / nieuwe auto? Het wordt een close call met de nieuwe auto. Afgelopen maandag heb ik hem gezien, maar nu moeten alle paperassen nog geregeld worden. Vandaag een fax van de autodealer die ik moest ondertekenen, er zijn nog wat onzekere faktoren over mijn identiteitskaart (heb ik nog niet?) en het regelen van de kentekenplaten. Kan me haast niet voorstellen dat het morgen of overmorgen allemaal geregeld is. In ieder geval kan die oude brik de reis niet meer aan. Dat wordt nog even knijpen de komende dagen. zaterdag, juni 22, 2002
Gewonnen Zie je wel "we" hebben gewonnen.................. Als een land geen helden meer heeft dan zoek je er gewoon één. Hie Dung-Gu: De nieuwe held van Nederland. En Spanje heeft zijn nieuwe loser Joaquin. vrijdag, juni 21, 2002
De week van... Geleidelijk aan begint de blogfrequentie te vertragen. Vandaar een snelle update. Afgelopen donderdag had Spanje de grote landelijke staking. De WW-rechten worden veranderd (minder) dus hadden de vakbonden besloten tot een landelijke staking. Aangezien de Basken zich niet de wet laten voorschrijven door de vakbonden uit Madrid hadden wij twee dagen staking: woensdag én donderdag. Gelukkig viel één en ander mee. Ik was woensdag en donderdag extra vroeg naar mijn werk gegaan (solidair?) en had daardoor geen last van eventuele blokkades van de metro. Overdag veel lawaai in de Gran Via en er werden wat krantenkioskjes onder dwang gesloten (solidair!). Maar eigenlijk verder weinig deining. Kids party Donderdag avond hebben we Willem's verjaardag één maand te vroeg gevierd. Doen dat in Nederland strak nog eens dunnetjes over. 7 kids drie uur lang over de vloer. Wauw, ik heb nooit geweten dat dat zo vermoeiend kon zijn........ Laatste schooldag Vandaag was de laatste schooldag voor de jongens. Nu 11 weken vrij. Arme Brigitte. Hadden vanmiddag een picknick bij school voor de ouders en kinderen. Gelukkig prachtig weer, paella, wijn, en veel waterpistolen. Schijnt een traditie te zijn. Het is mooi om te zien hoe de jongens geintegreerd zijn. Ze spelen met de Baskjes dat het een lieve lust is. Ook Bri zit vrolijk Spaans met verschillende moeders te ouwehoeren. Ik was onder de indruk. Zuid-Korea versus Spanje Moet ik nu voor die ene Nederlandse strohalm zijn of voor de futbollistas van ons 'nieuwe' thuisland. Doet er eigenlijk niet toe. Op deze manier kan ik niet verliezen.......... zaterdag, juni 15, 2002
Eten Zware week. Maandag naar Café y Té. Ik hoef daar niets te bestellen. Ze zien me en brengen zonder te vragen mijn bestelling: Een broodje Italy en een kopje Earl Grey. Dinsdag buiten lunchen met Lila en Antoine: Pisto, gegrilde vis en aardbeien met slagroom toe. Woensdag met Andrew: Asperges, gebakken vis en weer aardbeien met slagroom. Donderdag met Hella: Tortilla met chorizo, frites en salade. 's Avonds na het bezoek aan de gynaecoloog vier ik met Bri de zwangerschap met Pimientos verde, Rodaballo a la Plancho en taart toe. Vrijdag lunchen met Andrew: Pintxos. 's Avonds pizza want Bri gaat uit eten met de vrouwenclub. Vandaag in de namiddag naar een erg leuke Asador: De kinderen spelen op een groot grasveld en wij drinken wat en eten olijven. 's Avonds gemarineerde riblappen, gebakken aardappelen en salade. Life is hard....... vrijdag, juni 14, 2002
Hetnet sucks Ben ik een paar dagen de hort op en blijkt dat Hetnet mijn hele site eraf heeft gegooid. Nada, zip, niente was er nog. En hebben ze me ook ondertussen een favoriet gemaakt. Wat moet je daar nu mee. Snel een goede provider zoeken!!!! Ondertussen zijn wel al mijn foto's verdwenen en moet ik de hele zooi opnieuw in het goede format maken. Hetnet sucks dinsdag, juni 11, 2002
Auto Gisteravond proefgereden in onze aanstaande nieuwe auto. Degelijke stugheid van onze oosterburen. Harde stoelen, knorrende diesel. En voldoende ruimte voor drie kinderen. Maar één nadeel. De airbag aan de pasagiersstoel kan niet uitgeschakeld worden. Kan wel met een intelligente airbag, kost niet eens zoveel, maar de levertijd is dan ineens twee maanden in plaats van één à twee weken. Dus dan moeten we met de oude brik naar huis. En dat redt ie niet want de uitlaat valt er bijna onderuit. Problemen, problemen. Dus zullen we weer sterker en strenger moeten gaan opvoeden zodat Bart en Willem zich gedragen met een kleine baby ertussen. Of we zetten ze op de achterste rij natuurlijk........ zaterdag, juni 08, 2002
Een 'rustige week "Weekje fouten zitten wegwerken in de websites en een nieuwe html-nieuwsbrief ontworpen. Nog 4 weken en dan is het vakantie dus het wordt nu tijd om nog een aantal belangrijke zaken de deur uit te werken. Maar de website draait redelijk en is wel ongeveer zo geworden als ik wenste. Voetbal Wat een rust dat Nederland niet aan de WK meedoet! Cocktail party Vrijdagavond hadden we een cocktail party van de American Womens International Club of Bilbao. Brigitte had meegeholpen met de organisatie. Een beetje een oude lullen feestje met weinig activiteit behalve de lootjestrekking voor een aantal aantrekkelijke prijzen (edoch niets gewonnen). Maar het legt weer wat contacten, o.a. met wat Duitsers die hier voor een Bosch werken. Dirk und Daniel zijn wel lui waar je een avondje mee kunt doorzakken. En Brigitte heeft veel contacten binnen de club, dus dat betekent dat er veel uitjes georganiseerd worden waar we mee mee kunnen doen. Culturele workshop Willem en Bart hebben vandaag weer verantwoord geknutseld in de derde(?) workshop van het Guggenheim. Na afloop liepen ze met twee bontversierde en zelfgemaakte huisjes door het Guggenheim waarbij de andere bezoekers wat verwonderd keken. Hadden deze jochies een modern kunstwerk gejat of waren het de jonge kunstenaars zelf en hadden ze het zaaltje gemist waar de expositie van deze natuurtalenten werd gehouden? zondag, juni 02, 2002
In een Italiaanse film Een beetje smoezelig oud theatertje, op het podium speelt een jongetje redelijk viool, bijgestaan door de muzieklerares op piano. De zaal is driekwart gevuld met ouders en kinderen. Mensen lopen in en uit. Je waant je in een Italliaanse film met een bioscoopje in de jaren vijftig. Marcello Mastroiani can elk moment binnenlopen en een mooie zwoele Italiaanse aanspreken. Oude mannetjes zitten gekscherende opmerkingen te maken. Een Italisaanse film? Nee, gewoon de muziekdag van Laranjazubi, het schooltje van Willem en Bart. Een zondagochtend in Algorta in theater Antzokia met veel bekenden, ouders van kinderen en na afloop even napraten op het plein voor de kerk. Deed me toch erg aan een film met Marcello denken. zaterdag, juni 01, 2002
Gras Om onduidelijke redenen waren wij onze grasmaaier kwijtgeraakt (zoals wel meer atributen overigens). Met de warmte en en het vocht was ons grasveldje inmiddels uitgegroeid tot een weelderige berm. Verschillende grassoorten stonden een halve meter hoog, zuring staat bijna op bloeien, verschillende andere onkruidsoorten doen het uitermate goed. Vandaar dat ik vanavond de het oerwoud met de heggeschaar te lijf ben gegaan. Dit machientje had er moeite mee. Maar het lukte. De halmen vielen met een flinke zwaai. Oogsttijd. En gaandeweg kwamen alle verloren gewaande voorwerpen weer tevoorschijn. Een rode stuiterbal, een rijpe citroen onder ons citroenboompje, een stuk schutting, twee voetballen, een oude rotan stoel en zowaar! De grasmaaier. Auto Catalogi, websites, krantenadvertenties....... Ik heb het allemaal doorgewerkt. En afgelopen week drie showrooms bezocht. Het begint zich uit te kristalliseren. En ik kan het bijna niet geloven. De beste, meest funktionele auto, de beste opties, de beste prijs is de meest foute auto die je kunt bedenken, want gebouwd op het onderstel van de opvolger van de meest truttige en burgerlijke auto die je kunt bedenken. Wat een ellende. Zijn die producenten van de trut-auto erin geslaagd om een hardstikke funktionele en handige auto te bouwen. Moet ik nu mijn antipathie gaan afzweren en zeggen dat het toch wel een fijne auto is? Of ben ik natuurlijk al zo'n burgerlijke klojo geworden dat ik het een handige en functionele auto ben gaan vinden. Dat laatste is natuurlijk allang het geval. Midveertiger, 2 kinderen, rijtjeshuis, zwaar kalend, buikje. Ik ben gewoon een doorsnee burgerlulletje. Kan ik eigenlijk net zo goed die auto kopen............... Who cares........ dinsdag, mei 28, 2002
En nummer drie ook on-line Hèhè, het is gelukt. Nummer drie is ook on-line en wel in 9 van de 11 talen. Have a look at Our global site. En daarnaast hebben ook nog wat bannertjes gemaakt! 
Al met al weer een uitputtende dag............ maandag, mei 27, 2002
Testje voor mijn werk Even wat uitproberen ...... 
En dat ook in het Grieks!!!!!!! 
Als je nu je muis boven het onderste plaatje houdt zie je ineesn dat er een totaal onbegrijpelijke tekst staat met allemaal accentjes en zo. Daar krijg ik nu het nu weer Grieks benauwd van. Weer meer werk. zondag, mei 26, 2002
De eerste twee on-line Donderdag is de nieuwe site van het Agentschap on-line gegaan. Was nog even zweten 's ochtends omdat de nacht ervoor één en ander niet had gedraaid zoals het hoorde. Maar nu loopt het. We hebben nog steeds heel veel werk eraan, maar het begin is er. Vrijdagavond lukte het nog net om de tweede website over de Europese Week 2002 te activeren. Morgen nog nummer drie en dan wordt het voorlopig bijschaven. Drukke zaterdag 's Middags kwam een secretaresse en haar familie bij ons Baskisch koken. Baccelao al pilpil. Erg gezellig met drank, vette vis en goede gesprekken. 's Avonds een feestje bij Markku en Cecilia voor de verjaardag van de eerste. Internationaal gezelschap van expats met weer drank, hapjes en creatieve zelfwerkzaamheid: Een schilderij maken als competitie tussen mannen en vrouwen. Zachte vormen versus agressieve zwarttinten. Vooroordelen bevestigd. Markku bleek nog een oude Korg synthesizer te hebben. Die waar ik twinig jaren geleden wel eens naar keek. Gaaf oud monofoon dingetje. Slappe zondag Wat slapjes vanmorgen, dus rond het huis gehangen, beetje brood en taart bakken, 's middags nog even met Angela en Alberto naar hun huis in Gamiz Fika gekeken: een betonnen skelet wat ze nu toch gaan afbouwen. Weer met mooi uitzicht, behoudens de plasticc kassen voor de deur. dinsdag, mei 21, 2002
Drie nieuwe websites deze week? Drukke dagen op het werk. Deze week moeten er drie nieuwe websites gelanceerd worden. De nieuwe website van het Agentschap gaat met een nieuwe layout en nu zo'n 5000 ipv 3000 pagina's de deur uit, een kleine website heb ik tussendoor gemaakt, een soort wereldwijd overzicht van ons Netwerk, en dan nog één voor de Europese week voor veiligheid en gezondheid op het werk. Die wordt gedeeltelijk door een bedrijfje uit Luxemburg gemaakt. Ze komen morgen langs en dan zou alles klaar moeten zijn. Dat wordt nog even afwachten. En volgende week wordt een website van de WHO aan ons netwerk toegevoegd. In juni nog circa drie websites van Slovenie, Roemenie en Litouwen, of was het Polen? Ik hou het nauwelijks nog bij. zondag, mei 19, 2002
Another beach-day Vandaag, net als gisteren weer prachtig weer. De jongens in een badje op ons terras, en vanmiddag weer naar Plentzia om ze af te raggen aan het strand. Begint al redelijk druk te worden. Als het warmer wordt dan 25 C komen de Basken ook en masse naar het strand. Maar nog lang geen Zandvoortse taferelen gelukkig. 's Avonds lekker buiten eten met een gebakken zalmforel en nagenieten van de mooie zomer (lente) avond. Allen begint de auto weer lawaai te maken. Blijkbaar helpt mijn noodverband niet echt. Hij klinkt weer als een race-auto. Blog gone Gisteren weer een blog geschreven, bleek ie bij het posten weg vanwege onderhoud. Balen. En het was zo'n fijne dag. Eerst met de jongens naar een kinderconcert in Euskalduna met mijn chef Andrew en familie. Clowns, een dirigent met talent om kinderen te vermaken en de jongens hielden het bijna een heel uur vol om naar de muziek te luisteren. Het mooiste moment was in het begin, waar Willem en Bart met verwondering keken naar het orkest. Kwam die muziek nu uit die kleine speakertjes op het podium of waren het echt die 60 mensen op het podium die dat geluid maakten? Mooi. 's Middags met Angela, Alberta, Liam en Kati naar Sally, Carlos, Polly & Tobi. De laatsten hebben net een huis gekocht in Calstilia y Leon, op zo'n dire kwartier van Bilbao. Een redelijk krot maar bewoonbaar. In een piepklein dorpje van twintig huizen, totale rust en een uitzicht om te watertanden. Recht vooruit op een mooie vallei met heuvels en veel groen, links een Grand Canyon rotsformatie. Het dorpje was totale rust, behoudens enkele weekend huisjes van Bilbaïners. Willem en Tobi vingen kikkervisjes en salamanders in een drinkbak bij de kerk. Mooi! en en staat nog een huisje te koop voor een schamel bedrag................. woensdag, mei 15, 2002
dinsdag, mei 14, 2002
Auto (2) De folders doorgewerkt, tientallen websites met de fraaiste flash-filmpjes bekeken, en nu moeten we maar eens wat gaan proefrijden. "Snelle" beslissers als wij zijn zal het nog wel even gaan duren. Een grote auto moet het in ieder geval zijn, want met de hele meute nog een keer of tien heen en weer naar Nederland moet geriefelijk en veilig. Dus klapzakken absoluut. Plus al die rotzooi die mee moet. En airco is in Spanje wel zo prettig. Elektrische ramen, stuurbekrachtiging en zo'n handig bekerhoudertje. Vanaf afstand nonchalant de deuren van slot of op slot doen. Spoilertje? Wat is het eigenlijk ook allemaal onzin. Zullen we nog maar een tijdje met die oude bak rondrijden? zondag, mei 12, 2002
Spaanse dag Een ouderwetse Spaanse zondag vandaag. Strand, de jongens darren in de zee, wij verbranden en 's middags eten we in een asador in Algorta kip met friet terwijl de jongens zich vermaken in het speeltuintje. Na afloop storten we collectief in en doe ik een tukje op de bank. O ja, en we hadden vanochtend natuurlijk ook even moederdag. Want de Spaanse moederdag was vorige zondag ongemerkt voorbijgegaan. zaterdag, mei 11, 2002
Het weer wordt beter.. Deze morgen zijn Marjan en Waldo na een weekje Baskenland weer teruggevlogen naar Nederland. Het is een week lang bar slecht weer geweest. Regen, hagel, wind, frisjes enz. enz. Marjan had al zo iets van dat ze mijn verhalen over het vaak goede weer wel even in Nederland zou ontkrachten. Maar het leek wel of ze dat Nederlandse weer hier naar toe had meegenomen! Vanmiddag brak de zon weer door en was het een heerlijke middag. Auto De Peugeot was afgelopen week een echte race-auto. De uitlaat is tussen te catalysator en geluidsdemper bijna doorgeroest. En dat klinkt wel lekker vet. Vooral als je door ons tunneltje naar de garage rijdt. Alle buren kunnen meegenieten van onze race-familie-auto. Daarom heb ik vanmiddag een noodverbandje aangelegd met wat aluminium plakband en een slangklem. Het geluid is weg en de auto is weer enigszins respectabel. Maar het begint onderhand tijd te worden voor een nieuw vehikel. De rechterspiegel is al jaren kapot, het zonnescherm, het linkerachterlicht provisorisch gerepareerd met siliconenkit, een sterretje in de voorruit, de cassetterecorder doet het nauwelijks meer. Geen derde gordel op de achterbank (????). Dus alvast wat folders gehaald en Internet afstruinen voor een nieuwe sloep. Camping Dappere Nederlanders zitten nu al op de camping in Plentzia. We keken vanmiddag daar nog even voor eventuele huisjes en plekken voor vrienden om te kamperen. Er zaten al drie Nederlandse stellen (= ANWB-camping), waaronder aardige mensen uit Brielle die in een tentje zaten. Even mee gekletst en een Volkskrantje gekregen. Dat moeten we vaker doen als we behoefte hebben aan wat leesvoer uit Nederland. De camping afstruinen......... dinsdag, mei 07, 2002
Pim vermoord Gisteravond zoals heel Nederland gekluisterd aan de t.v.: Pim vermoord. Een schokkende gebeurtenis. Alhoewel ik het niet eens was met zijn gedachtengoed, en dat enkele keren flink bekritiseerd heb, is het natuurlijk verschrikkelijk dat de man vermoord is. Politieke meningsverschillen moeten met woorden beslecht worden en niet met geweld. Medeleven voor familie en vrienden is dan op zijn plaats. Waar Nederland nu getraumatiseerd is door een doorgedraaide milieuactivist denk ik nu ook met een ander gevoel over Baskenland. Hier zijn, sinds wij hier wonen, minstens vijf politici, rechters en politie-agenten vermoord om hun mening of gewoon omdat ze aan het werk waren. Daarnaast wordt het volk continu angst aangejaagd met gerichte bomaanslagen. Niet door een eenmalige gek maar door een actieve terreurorganisatie. En als "buitenstaander" kon ik me in dit klimaat redelijk op mijn gemak voelen in de wetenschap dat er nog nooit een buitenlander betrokken is geweest bij deze aanslagen. Maar het wordt me nu duidelijker wat het betekent voor de Basken die maandelijks met gelijksoortige acties worden geconfronteerd. Het bovenstaande is niet bedoeld om de moord op Fortuyn te bagatelliseren. Het is tragisch. Maar laten we hopen dat Nederlanders niet vaker met dit soort afschuwelijke gebeurtenissen moeten leren leven. Zinloos geweld vrijdag, mei 03, 2002
Zeldzame blogs Onder het genot van een glaasje wijn surf ik langs random blogs en kom de volgende tegen: Notes from the barstool. Een ontluisterend fragment leven in Zuid-Afrika. En dan zijn er nog zo'n 6 miljard mensen die allemaal een eigen verhaal hebben op deze aarde... Waaronder natuurlijk onze one-and-only "Winston Smith, de eenzame held uit Orwell's 1984. Rain The winter has finally started in Bilbao. Hail, rain, wind. Good news for the friends that are coming over next week!!! dinsdag, april 30, 2002
Verkiezingen Net zoals Uitdebocht met afschuw gekeken naar de "Soundmix-verkiezingsshow" afgelopen weekend. Het wordt nu toch echt heel triest met die verkiezingstijd. Of zijn het de kiezers??? Want exposure maakt je bekend. Het gaat allang niet meer om inhoud, maar hoe je weet te scoren in de media. Dus de politici doen tegenwoordig alles om maar in de picture te komen. Daarmee onderscheiden ze zich nu niet meer van een doorsnee wasmiddel of anti-roos shampoo. Want goede naamsbekendheid verkoopt en helpt je aan de broodnodige zetels. Je hebt nu groene, blauwe en diverse rode wasmiddelen. En één anti-roos shampoo......... Steenstrips Spanjaarden zijn dé specialisten op het gebied van steenstrips. Alle huizen lijken hier gedeeltelijk gebouwd te zijn van baksteen, maar het is allemaal nep. Het is beton, beton en nog eens beton. Daarna metselen ze er steenstrips, al dan niet geglazuurd, in terracotta-tinten, geel, wit of marmer op. Veel huizen hebben een onderlaag van circa een meter van grotere blokken natuursteen. Een basis waarboven de muur verder gaat met die steenstrips. Maar ook die basis blijkt bij nadere beschouwing nep. Grote-blokken-natuursteen-strips. Ik had het kunnen weten.... Top-ranking Dank zij een mailtje van Joke even de ranking van de Berango Bandits gecheckt in Google. Dik scoren dus. Onze website(s) staat één als je zoekt naar "(ton) verplanke" en 4, 8, 9, 13 en 15 als je zoekt naar Berango. Ik had een tijd geleden een stukje gelezen over de populariteit van blogs in de zoekmachine, en dat lijkt dus bewaarheid te worden. Dus mede-sitebouwers doe er je voordeel mee. Bouw een site met een blog, geef hem een relevante naam, meldt hem aan bij Google en werk er regelmatig aan. Wat dacht je van reclame.blogspot.com, muziek.blogspot.com enz. enz. vrijdag, april 26, 2002
Heet Ik heb jullie al vaak de ogen uitgestoken met het feit dat het hier bijna altijd mooier weer is. Heel irritant natuurlijk, dat ettertje dat steeds met een zeurtoontje schrijft dat ie weer naar het strand is geweest, verbrand, puffend door de hitte loopt enz enz. Maar toch wil ik jullie het weerbericht van vanavond even niet onthouden. Met mijn voeten in een bak ijswater controleerde ik even de temperatuur in Bilbao van ons Amerikaanse weerbericht.......................  woensdag, april 24, 2002
Gestemd Een van de voorrechten van het wonen in het buitenland: Ik heb inmiddels gestemd voor de Tweede Kamer verkiezingen middels een stembrief. Niet dat traditionele wandelen naar het schooltje, in het hokje met een rood potlood een vakje invullen. Nee, gewoon aan mijn bureau, envelop dichtplakken, postzegel erop en klaar. Lekker dat ik nu niet meer naar al die promotiepraat van de politici hoef te luisteren, die tot alles bereid zijn om nu maar in beeld te komen. Zich laten vernederen bij Paul de Leeuw, populair doen bij Lijst Nul enz. enz. En waar stem ik dan op? Tja, "Als je op je twintigste niet links stemt heb je geen hart, als je op je veertigste niet rechts stemt heb je geen verstand". Ben ik al een zwevende kiezer? Is Nederland vol? Laat er nu een ex-collega van de Arbodienst op de lijst van Groen-links staan!! Weliswaar niet verkiesbaar maar toch. Dat verstand komt wellicht over 4 jaar? zondag, april 21, 2002
Blogstilte De afgelopen week was het redelijk stil in mijn blogspace. Maar wat wil je ook. Afgelopen maandag om 9 uur thuis na een verlate vergadering, dinsdag half negen voor de verkoop van ons huis (zie vorige blog), woensdag bezoek van Jos, een collega van TNO, donderdag Internet Groep vergadering en daarna eten in Bilbao (middernacht) en vrijdag weer twee lange vergaderingen en daarna met Bri weer naar de gynecoloog (?!) en toen ging mijn lichtje uit. Avondje op de bank en vroeg naar bed. En nu is het prachtig weer, dus gisteren zaten we tot 7 uur aan het strand. Gisteravond geprobeerd om een locale Apache server te bouwen en PHP en MySQL te installeren plus een CMS (nog lang niet gelukt). Vanochtend waren de jongens om half zeven op en straks zullen we er weer op uit gaan want het is weer prachtig weer (25 C). Dus het bloggen schiet er bij in. dinsdag, april 16, 2002
Nieuwe huiseigenaar Vanavond is ons huis verkocht door Juan Tómas Hernani. Onze zeer sympathieke huisbaas is niet langer de onze. Een ouder echtpaar is nu onze huiseigenaar en wil hier gaan wonen als wij weg zijn. Ik zal Juan Tómas missen. Een druk baasje van mijn leeftijd, gescheiden, hertrouwd, meerdere kinderen, zakenman, wetenschapper, reiziger enz.... Een zeer sympathieke man, die onze rechten als huurder bij de nieuwe eigenaren verdedigde en ons in oktober na de eerste problemen in het nieuwe huis met een dozijn Crianzas verraste. Als jullie binnenkort een blikje tonijn met Spaans/Russisch opschrift kopen in Nederland of België: Gegararandeerd dat ze van Juan Tómas zijn. Hij heeft ons huis verkocht om zijn handel in ingeblikte vis vanuit Zuid-Amerika te bekostigen. Hij ziet er blijkbaar een markt in. En de eerste auto's zijn inmiddels richting België en Holland gegaan. Alleen die verkoop van het huis had heel wat voeten in de aarde. Formeel ons huurcontract opzeggen, hypotheek van de nieuwe eigenaren rondmaken, huis verkopen en nieuw huurcontract met de nieuwe eigenaren. Dat koste me ruim twee uur bij de goedkoopste notaris in Erandio. Een rommeltje door missende papieren, popiejopie notaris ("De Nederlander zal wel een slechte indruk krijgen van Spaanse notarissen": INDERDAAD), nieuwe huiseigenaren die op het laatste moment nog aan belastingontduiking wilden doen, vettige bankemployé die daar wilde aan mee werken, een onnozele makelaar die alle schuld bij voorbaat afwees en mijn collega Monica die dit zooitje steeds voor mij moest vertalen en daardoor haar zwemles met haar zoontje moest afzeggen. Het zal mij benieuwen hoe het verder gaat................ vrijdag, april 12, 2002
stereo In het winkelstraatje van Berango is een zaakje waar ze speciale geluidsinstallaties inbouwen in auto's. Voor de winkel stond een Renault Megane met een trotse jongen die met het volume op 10 de hele straat liet meegenieten van zijn nieuwe stereo. Zijn vriendin zat onderuitgeschoven in haar stoel en keek benepen naar buiten. Ze dacht:"Ik hoop dat mijn vriendinnen nu niet langskomen". donderdag, april 11, 2002
Nieuw bezoek Oma is nauwelijks drie dagen weg of Mirjam (Jules) zit hier op de bank. Zo blijven de contacten met Nederland dichtbij. Fijenoord staat inmiddels met 2 - 0 voor tegen Inter, het is hier bar slecht weer, ik lees op dit moment Bij Nader Inzien van J.J. Voskuil dus het vaderlandsche gevoel viert weer hoogtij. Ondertussen blijft het op het werk doorpezen. Volgende week weer een Internet Group Meeting waar collega's uit heel Europa langs komen en wat ik moet voorbereiden en voorzitten, ik ben bezig met het schrijven van een arbo - thesaurus met collega's, ik verdiep me in XML, een programmeertaal waarmee je heel goed nieuwsberichten over het Internet kunt verspreiden, spoor mijn collega's aan om de nieuwe website gereed te hebben voor eind april, heb er zelf de afgelopen twee weken ook zo'n 500 documenten op gezet, zit in een sollicitatiecommissie voor twee nieuwe functies, ben bezig met specificaties voor het grootste project, de derde generatie website voor het gehele netwerk, heb een tender uitstaan voor de bouw van een website voor de Europese week en de verbouwing van twee oude websites, stuur een editorial board aan voor de nieuwe website, moet een kwaliteitszorgsysteem voor het Extranet opzetten.......................Het gaat dus lekker. Niet alleen het dagelijkse leven, maar ook het werk is totaal omgegooid. Wat ik nu doe heeft geen enkel verband meer met wat ik bij de Arbo Unie deed. De totale omzwaai: van adviseur naar websitebouwer. In plaats van te praten en rapportjes te schrijven zit ik nu weer eens iets te bouwen. Een grote interactieve bibliotheek: de muren, de archiefkasten, het kaartregister, de bibliothecaresse. Alleen zijn het geen moleculen die de kleinste bouwstenen vormen maar zijn het enen en nullen. But what's the difference? vrijdag, april 05, 2002
Vertaling Ik ben maar een simpele ziel. Waar olyslager een halve pagina uitweidt over een gebouw zou ik er gewoon een plaatje bij zetten. 
Maar ja, het op die manier beschrijven heeft ook wel wat... woensdag, april 03, 2002
Lekkere vis Ons paasdiner was een lekkere lunch in een visrestaurant in Mundaka. De "jefe" deed ons een aantal aanbevelingen die we gaarne aannamen en wat resulteerde in krab, ansjovis, verschillende gegrilde vissoorten en salade. Erg goed, maar Mundaka ligt achter een bergrug en op de kronkelende weg terug kon Bart de copieuze maaltijd niet binnenhouden. Bri, die tussen de jongens zat, kon het meeste op haar kleding opvangen. Al was zij daar niet echt gelukkig mee. Dinsdagavond deden we het nog eens licht over. Met Tienke en Rens een soortgelijk visdiner (6 gangen) in een visrestaurant in de Puerto Viejo in Algorta. Bart hebben we die avond maar thuis gelaten. zaterdag, maart 30, 2002
Pasen in het kwadraat Gisteren zwaar in de religie gedoken of twee maal straattheater wezen bezoeken. Het is maar net hoe je het bekijkt. Eerst in Balmaseda (zie Brie's blog) en 's avonds met ma naar de voorstelling in Berango geweest. Kleurrijker, veel lichteffekten theatraal en indrukwekkend Paasverhaal. Compleet met het Laatste avondmaal, de verhanging van Judas, de arrestatie van Jezus in de Hof van de Olijven etc. Helaas begon het flink te regenen en dat is niet bevorderlijk voor een straattheater. Tegen half twaalf hielden wij het voor gezien en de voorstelling was pas halfverwege........... Ongeveer waar ze in Balmaseda begonnen, dus ik heb het toch helemaal gezien. Nu nog op een of andere manier de videobeelden op het Net zien te plaatsen. Zal wel Pinksteren worden voordat ik dat voor mekaar heb. donderdag, maart 28, 2002
Druk Afgelopen dagen erg druk geweest. Dat krijg je als je een weekje op reis bent geweest en nog wat vrije dagen tussendoor. De nieuwe website moet gevuld worden, ik moest een samenvatting van de workshop in Hoofddorp schrijven, het contract met de Italianen voor de nieuwe website afronden, nieuwe Internet vergadering voorbereiden, werkgroep thesaurus bijwerken, tientallen mails beantwoorden, een nieuw contract voor nog een website de deur uitdoen en eerste vragen van contractanten beantwoorden, enz enz. En ondertussen blijft het mooi weer hier, de Paasfestiviteiten zijn in volle gang en de kinderen blijven lekker druk. Dus weinig blogs. Foto's van een paasprocessie waar ma en ik afgelopen maandagavond naar toe zijn geweest zal ik snel op het net plaatsen. Virtueel en reëel leven, het voegt een vierde dimensie toe............. zondag, maart 24, 2002
Oneindig In HP de Tijd: Een reclame van Daimler Chrysler. Een dubbele rij auto's vormt het "oneindig teken", een acht op zijn kant. Oneindig zijn volgens de tekst de mogelijkheden die Daimler Chrysler biedt aan mobiliteit. Het oneindig teken van auto's achter elkaar roept bij mij echter niets anders op dan een oneindige file. Dom, dom, dom... Oneindig in de file staan. Lunch Dat beeld van het goede leven: Aan een grote tafel onder de bloesem van de fruitbomen eten we gegrilde kip, sardines, patatten, brood en salade. Met een Rioja-rozé krijgen we rode konen voor zover we die al niet door de zon hadden. De tuin is gevuld met zo'n honderd Basken en één klein gezelschap Hollanders: Wij dus. Wat rozig genieten we van deze middag na een uurtje of wat aan het strand van Plenzia. De jongens dollen aan de zee, we voetballen, lezen een HP de Tijd en voelen de zon branden............ vrijdag, maart 22, 2002
Druk Een weekje op missie en dan ligt er zo veel werk te wachten dat ik het nu maar mee naar huis neem. Het is nu even heel druk. En met de Paasvakantie in het verschiet wordt het alleen maar erger. De helft van de Agency gaat op vakantie naar Andalusia, ik ben één van de weinigen die hier blijft. Even doorbikkelen is ook wel lekker als het rustig is op het kantoor. En de Pasen betekent veel processies dus in het weekje dat ik vrij ben, van Witte Donderdag tot en met de woensdag daarna, zullen we vaak op pad gaan. dinsdag, maart 19, 2002
Zomer Zwoegend ploeteren we naar boven. Het leek een korte tocht, deze wandeling van Algorta naar Sopelana. Over de rotsen langs de kust, een stuk van drie (?) km. We doen er bijna vier uur over. De jongens plukken elke paardebloem en andere bloemen, ma Van Campen heeft moeite met de klimmetjes en wij lopen te sjouwen met een kinderfiets, buggy en winterjassen. Die laatste hadden we thuis kunnen laten. De zon brandt op deze feestdag (St. Jozef) en het is druk langs de kust. Duizenden Basken hebben hetzelfde idee gehad om dit stukje kust te verkennen. Op het strand ligt men te bakken in bikini en zwembroek. Halfverwege bekijken we onze opties. Doorgaan naar Sopelana of hier het binnenland ingaan naar Berango. We besluiten het eerste en eindigen rond half drie op een terrasje bij het strand waar het goed toeven is. De jongens zijn uitgelaten op het strand en Bart heeft al weer snel een nat pak: plat voorover in de branding. Tegen vijven proberen we een taxi te bemachtigen maar dat zit tegen: er is geen taxi beschikbaar. Uiteindelijk vraagt Brigitte brutaal of iemand ons richting metro kan brengen en ik krijg een lift achterop de scooter naar station Larrabastera. Bij Bidezabal, waar de auto staat is het tegen zessen beredruk. Iedereen loopt buiten langs de kust bij de molen van Getxo. In de auto wordt me duidelijk waarom er geen taxi's zijn. Er is één lange file langs de kustweg. Bakkend in de auto rij ik traag terug naar Sopelana om Bri, ma en de kinderen op te halen. De familie stapt roodverbrand en uitgeput in de auto en we rijden terug naar Berango. Het is 19 maart en hartje zomer................ maandag, maart 18, 2002
Verborgen literaire kwaliteiten? De synapsen draaien op volle toeren in Zeeland. Diepgravend worden verborgen hersencellen geactiveerd en observaties minutieus beschreven. Moord in de natuur en doodskopring en geraamteoorbel strijden om de aandacht. Worden de diepere gevoelens van de (import)-Zeeuwsvlamingen hier ontrukt aan de dikke lagen vette zeeklei? zaterdag, maart 16, 2002
Onthutst Een opvallend krantenbericht deze week in de Volkskrant. 15 Procent studenten haakt af in eerste jaar de Volkskrant, Binnenland, 13 maart 2002 DEN HAAG - 15 Tot 20 procent van de nieuwe studenten maakt het eerste jaar van de studie niet af. Dat blijkt uit onderzoek voor minister Hermans van Onderwijs. Veel studenten haken af omdat zij werk vinden. Het aantal studenten dat niet-verplichte colleges niet bezoekt is 35 procent. De CDA-politicus Van den Aerseinde reageerde onthutst over dit grote aantal uitvallers. "Hier moet de minister meteen wat aan gaan doen, dit kan zo niet langer.Wij kunnen niet tolereren een zo groot aantal studenten in het eerste jaar stopt met hun studie. De gevolgen zijn rampzalig". Lees nu de originele versie in De Volkskrant. Het stuk over de CDA'er stond wel in de krant (vrij vertaald), maar helaas niet op de website. Is dit nu ook zo? Voor mij betekent dit dat 4 op de 5 er wel in slagen om de cursus goed af te ronden. Dus 80% slaagt volgens de vastgestelde criteria. Mensen van allerlei slag die om allerlei redenen hun land uitgevlucht zijn en waarvan een aantal zeker een traumatische ervaring heeft overgehouden. Toen ik in 1976 de eerste dag college volgde aan de TH in Eindhoven was één van de eerste opmerkingen van een docent: "Kijk nog eens goed naar de man naast je, want volgend jaar heeft die afgehaakt". En dat was ook zo, circa 50% van de studenten viel in het eerste jaar af. Dus goed opgeleide scholieren die het niet redden (waaronder ik). En dit soort percentages is nog steeds heel gewoon bij allerlei universiteiten. Dit is niet onthutsend, dit is verbijsterend!!!! Hoeveel Nederlanders halen de eerste keer hun rijbewijs? 10 - 15%? Dit is niet onthutsend, dit is een ramp van national omvang. Hier moeten onmiddelijk maatregelen genomen worden. Misschien is het niet geheel vergelijkbaar maar 80% die de inburgeringscursus haalt is een heel hoog percentage. Alleen de politieke moraal in Nederland is aan het veranderen. En politici tonen weer aan dat ze een stuk dommer zijn dan wij wel eens denken. Back in Berango Gisteravond kwamen ma van Campen en ik na een redelijk snelle vlucht weer aan in Berango. Helaas was één koffer van ma kwijt dus moesten we een klein uur op het vliegveld blijven hangen om de papieren in te vullen. Maar de koffer werd vanochtend al aan huis bezorgd, dus Iberia heeft het weer snel in orde gebracht. Het was me anders het weekje wel. Drie dagen druk op het congres in Den Haag, daarna een avondje stappen met Thijs, RJ en René. Erg lekker gegeten bij Blauw aan de Wal, verfijnde cuisine in de rosse buurt. Nog even doorgezakt in Het Loosje aan de Nieuwmarkt. De discussies en gesprekken weer als vanouds. Donderdagochtend naar TNO voor weer een middag vergaderen, was rommelig en leidde vooral tot veel vragen. 's Avonds uit met de collega's naar Burger's Patio en de Reiger. Weer laat in bed en vroeg op. De vrijdag slaagden we er wel in om veel vragen te beantwoorden en alles op een rijtje te zetten, dus al met al een geslaagde workshop. Nu de boel uitwerken voor een strategisch plan en dan kunnen we de komende tijd weer gericht aan de slag voor het bouwen van nieuwe websites. Al met al een goede week dus. woensdag, maart 13, 2002
Tijdelijk in Nederland Gastvrij bij Aafke en Rene, waar ik de compu even mag gebruiken. Het is koud en nat hier, maar dat weten jullie naturrlijk ook. Afgelopen drie dagen in Den Haag, overnachten in het Kurhaus, drukke congresdagen met veel lezingen, veel praten en veel nadenken. Wel goede ideeen en suggesties gekregen dus geen verspeelde tijd. Bij dit soort luxe congressen hoort gelukkig ook ontspanning dus ik haalde in een veld van 27 coureurs de derde prijs met karten. En dat terwijl ik slechts twaalfde op de startgrid stond. En bloggen ken je overal.. zaterdag, maart 09, 2002
Belangrijke links Als tussendoortje (en een technische test; uitleg volgt later) een paar belangrijke links: Muziek Arbo Occupational Health and Safety Berango Bandits vrijdag, maart 08, 2002
Naar Nederland Na een zeer drukke week met allerlei zaken afwerken krijg ik de komende week wat rust. Een congresje in het Kurhaus in Scheveningen en nog twee vergaderingen bij TNO in Hoofddorp een weekje Nederland! En daarna een paar dagen vrij! Time to relax en even weg van de dagelijkse beslommeringen. Bijpraten en Amsterdam weer even zien. Ik heb er zin in. Af en toe mis ik het Hollandse leven wel. donderdag, maart 07, 2002
Literair hoogstandje Waar ik met mijn populistische keuterverhaaltjes tot nu toe wellicht enige indruk wist te maken wordt ik nu links en rechts voorbijgestreefd door het welluidende proza, deze welgemeende aanklacht tegen het fortunisme en het fraaie beeld van het Zeeuwse plattelandsleven. De poezie van Stijn Streuvels en het sociaal realisme van Louis Paul Boon zijn ontwaakt en herrezen in Truzement. En dankzij gisteravond heb ik nu weer één reden minder om naar Nederland terug te keren. woensdag, maart 06, 2002
De eerste vrienden-blogs!!!! Geweldig. Het eerste begin van een virtueel netwerk is er. We begrijpen de schroom die overwonnen moet worden, maar de eerste pioniers zijn aan de slag gegaan! Wat gebeurt er in de Vinkenstraat? Volg het in de Vinkenstraat Perikelen! Waar komt het Olyslager's Diary vandaan? Zal deze geheime blogger er in slagen om zijn eerste blog te produceren? TO BE CONTINUED Borrel Dinsdagavond een flinke afscheidsborrel gedronken bij Summers, een boomlange Zweedse Canadees, die het hier niet meer zag zitten en voortijdig terugkeert naar Zweden. Summers is een opvallende verschijning door zijn lengte en door zijn luide Noord-Amerikaanse stem. Jammer dat ie weg is. Maar de borrel was zeer geslaagd, ik bleef dan ook een stuk langer hangen dan ik eerst van plan was. Uiteindelijk maar een taxi naar huis gepakt. Hoog bezoek Dinsdag kregen we op het werk onverwachts hoog bezoek. De Spaanse minister van Arbeid en Sociale Zaken vereerde ons met een bezoekje. Voorafgegaan door een strenge controle van de veiligheidsdienst, compleet met speurhond en ernstig kijkende rechercheurs. Een en ander werd in orde bevonden, de hond had geen oog (neus) voor mijn lunchpakketje in alufolie in mijn tas. We mochten de minister zelfs een (slap) handje schudden. Zie de foto's op de website van het Agency. Maar ondertussen zit je dan toch te denken, een belangrijke politicus, een EU-gebouw.......... Een prima moment voor de actieve Bilbao-cel van de ETA. Maar er gebeurde gelukkig niets. maandag, maart 04, 2002
Bombs again Ze zijn weer flink actief op het ogenblik. Vanochtend weer loeiende sirenes over de Gran Via langs mijn werk. De lokale politie was er nu in geslaagd om een bom onschadelijk te maken bij de Beurs van Bilbao. Zie: De terreurspecial van Terra. Toch voelen we ons veilig hier. Het is (nog) niet echt dichtbij geweest. Pas als we eens een echte knal of een ontruiming meemaken zal het waarschijnlijk wat andere gevoelens geven. Destijds in Japan waren de aardbevingen in het begin licht en begonnen we allengs grapjes te maken als er weer eentje aan de gang was. Totdat ik eens een echte klapper meemaakte en het ziekenhuis waar ik werkte flink stond te schudden. Sinds die tijd voelde ik me een stuk minder lekker als de aarde weer begon te bewegen. Nu maar hopen dat die bommen ook een beetje uit onze buurt blijven. Of liever hopen dat ze eindelijk eens met dat gedonder ophouden............. Voor diegenen die deze zomer deze kant op willen komen: Maak je niet ongerust. De reis over de snelweg en zelfs met het vliegtuig hier naar toe is veel gevaarlijker. Er is namelijk nog nooit een Nederlander bij een bomaanslag van de ETA gewond geraakt. En je weet hoe de snelwegen in de zomer in Frankrijk kunnen zijn. Dit ter geruststelling. zondag, maart 03, 2002
Topper Onze homepage heeft de aandacht van HETNET getrokken. We zijn op dit moment een TOPPER. Volgens hun een verfrissende homepage in de rubriek Gezin en Gezondheid. Doorsurfend zag ik ook dat het AD een wedstrijd heeft opgezet voor goede websites. Jullie mogen ons natuurlijk altijd aanmelden: Prijsvraag AD. En ik heb nog een hele serie nieuwe foto's online geplaatst. Want we hebben weer een druk weekend achter de rug. Zaterdag na wat klussen overdag 's avonds uit met Markku en Cecelia, Finse collega en vrouw naar een erg leuk restaurantje in Algorta met beste tapas, daarna Irish coffee in een Ierse pub en veel goede gesprekken. Zij wonen met een prachtig uitzicht op zee. Toffe lui. Zondag na een aarzelende start een lokale "carnavaleske" groep bij ons in de straat. Redelijk dronken Basken die verkleed als schapen met hele grote koebellen op de rug op straat dansten. Vervolgens naar een oude open ijzertsmijn die tot een natuurgebied is omgetoverd. Mooi meertjes, rotsen en rust. Bewolkt maar later een lekker zonnetje. En terug met de kabelbaan een prachtig uitzicht op de baai (Ria) van Bilbao. Totaal afgeragde jongens dus die lagen mooi op tijd in bed. vrijdag, maart 01, 2002
BOM Gisteren weer een bomaanslag in Bilbao. Ditmaal in de voorstad Portugalete. De ETA heeft getracht een loco-burgemeester te vermoorden door een bom te plaatsen in een boodschappenkarretje bij haar huis. Toen ze langs haar garage liep is de bom tot ontploffing gebracht. Flinke schade aan de huizen daar. Een vriendin van een collega woont in één van die huizen, dus er was ook wat consternatie op het werk. Zie de video op www.terra.es (Nuevo Attentado). Toch gaat het leven hier gewoon verder. Af en toe een bom, in de dorpsstraat van Berango zijn er geregeld demonstraties van ETA-aanhangers, posters, spandoeken, vaak muren beklad met allerlei pro-ETA leuzen. Toch is de overgrote meerderheid van de bevolking anti-ETA. Het is een klein clubje van enkele honderden fanatiekelingen en enkele duizenden volgelingen op een bevolking van circa vijf miljoen. Hoe een klein groepje erin slaagt om een hele streek te terroriseren. woensdag, februari 27, 2002
Foto's feest Mijn collega Hella had nog enkele foto's op ons feestje van 3 Februari gemaakt. Al lijkt er nauwelijks een feestje gaande, ik wil ze jullie toch niet onthouden.... 
 Stereo-tv Op het ogenblik hebben we twee tv's aangesloten in de woonkamer. Bri wil een tv op de logeerkamer als Ma straks langskomt en ik wil zelf de bedrading aanleggen. Bij de Corte Ingles wat snoeren en verdeelstekkers gehaald. Eigenlijk wel gaaf, stereo tv. Je kunt kiezen uit twee verschillende zenders (Spaans en Nederlands) of tegelijkertijd twee dezelfde zenders. Is een aparte dimensie. Ooit heb ik tijdelijk drie tv's gehad. Een tv-toren. Ergens in de winter van 1977 hadden we in het studentenhuis aan de Woenselse markt in Eindhoven heel vroeg bij een tv-zaakje drie oude zwart-wit tv's gekocht in de uitverkoop voor drie cent. Tv's op elkaar gezet en kijken maar. Aangezien ik toen toch net met studeren aan de TH was gestopt kon ik daar aardig wat tijd in kwijt. Maar ik heb nu ontdekt dat twee tv's ipv drie beter is. Ik heb ook maar twee ogen........ dinsdag, februari 26, 2002
Camino Bri heeft een lekker weekend op de Camino de Santiago gehad. Als ik de foto's zo zie lijkt me dat ook wel erg lekker. Wie weet dat we aanstaand weekend weer ergens een stukje kunnen lopen. Het weekend erna vertrek ik naar Nederland voor een congres en vergadering dus is er weer weinig onspanning mogelijk. De natuur en ruimte is hier heel dichtbij maar ik kom er bijna niet aan toe om er van te genieten. En dit soort weekend zijn toch de echte krenten in de pap. Twee dagen vakantie in "eigen" land....... zaterdag, februari 23, 2002
Verschillen (1) In Nederland mag je in de metro geen IJs en patat eten. Hier zijn brood en wijn verboden.  Vrijdagavond is Brigitte met Markku en Cecelia, een Fins stel, vertrokken om vandaag een stuk Camino te lopen van Estella naar Puerta de la Reina. Dat is ergens tussen Vitoria en Pamplona. Ik ga haar vanmiddag oppikken met de jongens. Markku is een geschikte vent, doet me wat aan RJ denken. Altijd in voor wat brainstormen en filosoferen en zeer actief. De wandeling wordt met is met een tiental mensen van de officiële Club of American Women gedaan. Zal me benieuwen of Brigitte het een beetje naar haar zin heeft. Ik had wel meegewild, maar 20 km lopen met de jongens erbij leek ons niet zo'n goed idee. En aangezien ik over twee weken 5 dagen naar Nederland ga is het mijn beurt voor thuiswacht. The king of Berango Donderdagavond had mijn collega Hella een uitje ter ere van haar 40ste verjaardag georganiseerd. We zouden met wat mensen naar een optreden van een singer/songwriter uit Guinee Bissau gaan. Er kwamen maar drie mensen opdagen en het was verer ook niet bizonder. Slechte PA en saaie muziek. Op de terugweg in de laatse metro had ik mijn boek weer al tevoorschijn gehaald toen een behoorlijk dronken Bask tegenover mij kwam zitten. Hij begon meteen in verrassend goed Engels te praten. José Aguirre noemde zichzelf The King of Berango. Al lallend vertelde hij dat zijn verre voorouders 400 jaar geleden de baas in Berango waren geweest en dat zijn voorouders Otxandategi heetten. Hij stamde echter af van een tweede zoon en aangezien de eerste zoon alles kreeg was zijn tak verarmd geraakt. Totdat 200 jaar later een overgrootvader in Mexico rijkdom had vergaard. Zijn overgrootmoeder was na het overlijden teruggekomen naar Berango en hertrouwd met een Aguirre. En toen waren ze weer heer en meester geweest. Nu was hij directeur van een lasbedrijf(je?) in Sopelana. José probeerde tijdens de rit veel indruk te maken op een meisje dat naast hem zat, zozeer zelfs dat hij vergat uit te stappen bij het juiste station. Op een gegeven moment rende hij de trein uit en stond wat verdwaasd op het perron staan. Zelfs "koningen" hebben wel eens off-night. dinsdag, februari 19, 2002
Volgens een mailer beginnen wij het gedrag te vertonen van Australische immigranten die zich vastklampen aan elke tulpenbol, windmolen of dropveter. Tja, daar zit wel wat in. Veel gesprekken, met name op mijn multiculturele werkplek, gaan over hoe het één en ander in het land van oorsprong in zijn werk gaat. Of hoe de taal in elkaar zit. Ik ben continu bezig vergelijkingen te maken. Het hele raamwerk waarin ik leef is Nederlands. Alles wat er om me heen gebeurd wordt dus langs een Hollandse meetlat gelegd. Dat wil bepaald niet betekenen dat ik alles wat Nederlands is beter vindt, maar je meet en denkt met Hollandse maatstaven. Tegelijkertijd importeren we Hollandse gewoontes en creëren we een kleine Hollandse enclave aan de S. Otxandategi. Om dat thuisgevoel te hebben. Direct assimileren is nog niet zo gemakkelijk. Je geest verzet zich ertegen om alles wat je de afgelopen 44 jaar geleerd hebt overboord te gooien en volledig in het Baskische leven op te gaan. Dat is meer iets voor een derde generatie emigranten. En dat zie je ook dagelijks in de culturele smeltpot Nederland. Eerste generatie immigranten passen zich niet zo snel aan maar houden vast aan hun eigen cultuur. Inburgeren is een politieke term die in Den Haag makkelijk gebruikt wordt. Maar het is niet voldoende om immigranten te leren fietsen in het natte polderland. Laat staan dat wij het fietsen afleren hier (althans Brigitte). Voor mij zijn de bergen om ons voldoende om de fiets te laten staan. Maar ik neem tegenwoordig wel weer twee, drie keer in de week lekker zelfgebakken volkorenbrood mee voor de lunch. Elke dag tapas gaat je ook tegenstaan. maandag, februari 18, 2002
Zoals je kunt zien heb ik mijn template aangepast. Die van Bri leest wat makkelijker, dus die heb ik ook maar overgenomen. Daar ga ik nog wel wat mee spelen de komende dagen. En dan was ik Gerard van Velde helemaal vergeten. Tranen met tuiten voor deze nieuwe held. Maar hier begrijpen ze niets van het schaatsen. Da's wel jammer. Ze kunnen in El Correo niet één keer de naam van een schaatser goed spellen (behalve Gianni Romme). Voornamelijk stukjes over één of andere Duitser die in Spaanse dienst skiet. Nederland is ver weg voor het schaatsgevoel. Mijn schaatsen liggen te roesten in de garage. Maar ja, dat hadden ze nu in Nederland ook gedaan. zondag, februari 17, 2002
Dagje San Sebastian vandaag. Auto in de parkeergarage even door de oude wijk rondgelopen en vervolgens naar het Aquarium aan de baai. De jongens vonden het prachtig om alle vissen te zien. Haaien, roggen, tropische vissen enz. En een dagje rust voor ons. Door ze bezig te houden hebben we minder moeite om ze een beetje in toom te houden. Maar je bent er wel mooi de hele dag mee bezig. Op de terugweg gingen we nog even langs Polly, de 11 jarige dochter van Sally en Carlos die hier vlakbij wonen. Polly was jarig dus taart en het laatste afmatten van de jongens. Willem met fraai gelakte nagels weer naar huis. Sally en Carlos zijn (ex-)hippies die jaren in de Pyreneën hebben gewoond en nu hier zitten. Zij geeft Engelse les (=native) en hij doet workshops. Van wat weten we nog niet. Ze hebben zojuist een huis in de buurt van Balmaseda gekocht, net buiten Baskenland in de provincie Burgos. Volgens hun maar een half uurtje rijden. Een mooie oude dubbele woning. zaterdag, februari 16, 2002
Het thuisgevoel Waar voel je je thuis? Waar je roots zijn? Of waar je langere tijd verblijft? Ik heb me thuis gevoeld in Zeeuws-Vlaanderen, dat ik op mijn 18e wilde ontvluchten, daarna Eindhoven, Wageningen, Amsterdam, Tokyo, weer Amsterdam en nu Berango. Thuis is de plek die ik creëer als ik ergens langere tijd verblijf. De omgeving die je leert kennen en die bekend wordt. Ik ken nu al bijna blindelings de weg naar het metrostation en de omgeving van het huis en het werk. Ik leer mensen hier kennen en merk dat ik mezelf bloot durf te geven en contacten te leggen. Vrienden te maken. Ons huis begint ons thuis te worden. Het scheelt natuurlijk heel veel dat we hier als familie zijn. We vormen met ons vieren ons eigen thuis en breiden dat geleidelijk uit naar onze nieuwe omgeving. Dat merk ik ook aan de jongens. Zij herkennen de buurt al en weten waar hun huis is. Ook zij krijgen vriend(inn)en, evenals Bri. Ook al missen we jullie, we blijven redelijk intensief contact houden. En Internet maakt dat natuurlijk een stuk gemakkelijker. Maar wij maken hier nu een aparte plek, een herinnering in ons leven. CSN&Y zongen het al: "If you can't be with the ones you love, love the ones you're with". Al bedoelden die wel wat anders.... donderdag, februari 14, 2002
10 Minuten geleden knalden er twee auto's op elkaar op de kruising voor ons huis. Wij konden vanuit het zolderraampje de discussies zien die erop volgden. Heftige armgebaren (ik had toch voorrang!, ken je niet uitkijken!) en drukke gesprekken. Beetje blikschade, verder valt het wel mee. Nog meer schade vandaag: een flinke stroomstoring van een kwartier. Alles down behalve het oorverdovende brandalarm. Moeten we naar buiten, is het de ETA? er spookt vanalles door je hoofd. Maar het leek een gewone storing. Mooi wel de rest van de dag allerlei problemen met de servers. De website ligt volledig plat. dinsdag, februari 12, 2002
Vanochtend in de metro kwam ik de ouders van Anna Paula, dé vlam van Willem tegen. Anna Paula was vandaag, dinsdag, jarig. Maar doordat het de eerste dag was dat ik ging werken deze week, was ik in de vaste overtuiging dat het maandag was. Dus ik praatte steeds over het verjaardagsfeestje van Anna Paula dat morgen zou zijn, terwijl het vandaag was. Misverstanden in de drukke metro. Automatismen van een werkweek. Ik zit al weer goed in het stramien van een volledige werkweek. Doet me denken aan mijn ouders die door de afwezigheid van een vast stramien geen enkel idee meer hadden van welke dag van de week het was. Is dat nu prettig of vervelend? Op de terugweg in de metro zaten er twee Hollandse vrouwen in de metro. Bleken echter slechts op zakenreis hier voor een grote uitgever (?). Tot nu toe is de score voor het Nederlandse bedrijfsleven één uitgever en iemand die bouten en moeren verkocht. (En natuurlijk onze Hollandse boer met z'n karnemelk). Blijft voorlopig mager (behalve de Hollandse karnemelk, die is lekker vet). Gerard van Velden kwam er ook weer (net) niet aan te pas. maandag, februari 11, 2002
Lekker lang weekend gehad met een extra dag vrij. Dagje opgenomen ivm het carnaval (Willem en Bart vrij). Zaterdag naar Bilbao voor wat carnaval-festiviteiten. Ik zal de foto's binnenkort plaatsen. Niet echt spectaculair, maar wel leuk voor de kids. Alleen van de reuzen waren ze een beetje bang. Circa 3 meter grote poppen die in optocht over straat werden gedragen. Werden onze hyperactieve jongens toch even stil en bang van..... Zondag wat thuis rondgehangen, gras gemaaid!, en nog even naar Gorlitz naar het strand. Eind van de middag toch nog lekker. De avonden naar de 'patinaje de velocidad' gekeken. Daar hebben de Spanjaarden geen kaas van gegeten. De gehele Spaanse equipe bestaat geloof ik uit drie vrouwelijke skiesters. En maandag eropuit naar Cantabria (zie: Bri's Notes). Morgen weer werken. vrijdag, februari 08, 2002
Afgelopen donderdag zijn we weer naar een het (de?) Euskalduna geweest. Het Concertgebouw van Bilbao al lijkt het meer op de Stopera. Een groots opgezet theater waar het huisorkest Bilbao Orkestra Sinfonikoa een programma van Walton en Richard Strauss had. Vorige week waren we er ook met toen Mozart, Grieg en Bartok. Al met al ben ik hiermee al bijna vaker naar een klassiek programma wezen luisteren dan in Amsterdam. Maar dat krijg je als een buurvrouw en buurman celliste en bassist zijn bij deze club. Free tickets, dus dan willen we wel als echte Nederlanders.... woensdag, februari 06, 2002
O ja, gisteren lagen er in de kiosk vier tijdschriften met allemaal exact dezelfde foto van Maxi en Willie op de cover. Een uniek Hollands beeld voor de Spaanse krantenkiosken! Na de afgelopen maanden in de metro bijna de gehele Tandeloze Tijd cyclus van A.Th.F. van der Heijden doorgewerkt te hebben was ik gisteren begonnen aan een boekje van Francisco van Jole: Blink. Die schreef toch vaak leuk over Internet in de Volkskrant. Wat een flutverhaaltje. Die man moet maar gewoon z'n columns blijven schrijven, want een romancier is hij nog lang niet. Als het goed is komt morgen via Bol.com De Gevarendriehoek: Het enige deel van de Tandeloze Tijd wat ik nog niet had. Ik kan er nauwelijks op wachten. dinsdag, februari 05, 2002
44 Symmetrie in leeftijd. Elke elf jaar een nieuwe kans. Een nieuwe kans om meer in de breedte te leven. De leeftijd leent zich ervoor door de symmetrie van het getal. Niet om (leef)tijd te verlengen maar om tijd te verdichten. Verdichting van de tijd geeft een langere levensduur aan ons korte bestaan op aarde. En met de voortschrijdende tijd stijgt de verdichting van de tijd exponentieel. Druk, druk, druk! Maar met voldoening. maandag, februari 04, 2002
Santa Agatha Terwijl ik vandaag een drukke dag had met een Workshop voor webmasters van de Candidate Countries (Oost-Europa, Turkeije, Malta en Cyprus) had Willem vandaag op school de viering van Santa Agatha. Ons is precies ontgaan wat Santa Agatha voor goeds doet, maar in ieder geval moest er gezongen worden in kostuum met een blauwwitte zakdoek rond de nek en een stok om mee op de straat te stampen. Willem moest het doen met een boerenzakdoek maar stond dapper mee te zingen (zie de klikbare foto). 
Gisteren hebben we het vanwege het feestje heel rustig aangedaan en daardoor misten we San Blas. Met San Blas krijg je een dun, gezegend (?) sjaaltje, waardoor je verzekerd bent van een jaar zonder keelklachten. Zul je zien dat Bartje nauwelijks een dag later de hele avond (en waarschijnlijk nacht) ligt te blaffen als een zieke zeehond. Heeft het griepvirus ons huis bereikt? 3 voor de prijs van één Afgelopen zaterdag drie feestjes in één keer gevierd. Het feestje van Max en Wil, een housewarming én mijn verjaardag. Circa 30 gasten, taart en drank. Met minimale ingrediënten kun je al snel een feestje bouwen. En het was feest genoeg om helemaal te vergeten foto's te maken. Dus jullie moeten het doen met: VOOR 
NA 
(De foto's zijn klikbaar voor een vergroting) woensdag, januari 30, 2002
Op dit moment is er een uitzending van Yvonne Habets in Sevilla. Een totaal ander Spanje dan wij hier kennen. Meer het Spanje dat in Nederland bekend is. De flamencogitare, traditionele kostuums van paardrijders, de danseressen, het Alcazar en de warmte. De Basken zijn meer de Fransen / Belgen van Spanje. Beschaafd, netjes gekleed, veel minder temperament, harde werkers. Opvallend zijn de plantsoendiensten. Zelden zulke schone straten en grasveldjes gezien. Als ik 's morgens naar de metro loop is er op een bijgelegen veldje een mannetje elke dag bezig om de papiertjes op te rapen. Een eindeloze taak, want Spanjaarden gooien alles op de vloer / straat. Een café / restaurant is aan het einde van lunchtijd bezaaid met papieren servetten, sigarettepeuken en andere rotzooi. Maar de straten in Bilbao zijn altijd brandschoon. Willem begint geleidelijk aan Spaanse woorden te vormen. Een schaar wordt een "schara". Bart spreekt de "s" aan het begin van een woord niet uit, dus dat wordt een "ghaarr". Met name bij Bart wordt het nu lastiger. Hij begint vaker worden en zinnetjes te roepen die wij niet kunnen thuisbrengen. Ik zou zweren dat hij vanavond een hele tijd "ha loco" riep, wat letterlijk vertaald "hij heeft gek" betekent. Dus het zou kunnen dat hij grammaticaal fout "hij is gek" (esta loco) roept maar we weten het eigenlijk niet zeker. Het kan ook een verhaspeling van een andere woord of een korte zin zijn. Vloeken lukt ze wel al redelijk in het Spaans. Dus we gaan de goede kant op. zondag, januari 27, 2002
Strandlopers op Hondartza Atxabiribil Er vormt zich een file op weg naar het strand van Sopelana. Het kost ons 15 minuten i.p.v. 5 om bij het strand te komen. Gelukkig is er nog een parkeerplaats. Op het strand, dat door het hoog water is gereduceerd tot een paar kleine stukjes droog strand lijkt het een zomerse dag. Er zijn weer veel strandlopers. Pittig wandelend langs de vloedlijn lopen honderden Basken heen en weer over het 1 km lange strand. Een ongeschoren, grote Bask met een krullende paardestaart probeert vergeefs om een kindervlieger op te laten. Hij is er zeker een uur mee bezig, maar er staat geen wind. Een enkeling waagt zich in het koude water. De hoge golven zorgen ervoor dat ik Bartje af en toe snel uit de vloedlijn moet wegtillen om te voorkomen dat hij kletsnat wordt. Nadien drinken we nog wat in El Penon. Thuisgekomen staat het weerbericht op 23 C. donderdag, januari 24, 2002
Gisteren liep ik naar de metro en brak het zweet me uit. Dacht aan de griep of een of ander virus van de jongens. Want het heerst hier flink. In de Gran Via aangekomen zag ik een thermometer. Het was 19 C om 9 uur 's morgens. Het klimaat schijnt hier wat van slag te zijn. Vandaag was mijn voorganger Teuvo uit Finland over voor overleg. Hij had hier drie jaar gewerkt en vond het nu weer erg fijn om weer echte Finse winters te hebben van - 20 C en zo. Schaatsen, langlaufen en dat soort zaken. Ik heb nu niet het gevoel dat ik over drie jaar zal zeggen dat ik weer naar Nederlands weer verlang, maar het zou natuurlijk wel kunnen. Schaatsen met een lekker zonnetje en lichte vorst, achterwind, koek en zopie. Dat zijn die dagen die je kunt missen. Maar hoe vaak is dat nu nog. Daarvoor moet je tegenwoordig naar Finland. Maar hebben ze daar koek en zopie? Wel dubbelzoute drop leerde ik vandaag. Alleen de Nederlanders en Finnen eten dat. dinsdag, januari 22, 2002
Spaans is altijd net iets anders. We zijn nu al enkele weken met tussenpozen bezig om te studeren. Elke avond een half uurtje "assimileren" volgens een Belgische methode. Lijkt niets op het lesprogramma van de middelbare school. Rijtjes leren (durch fur ohne um bis gegen entlang?) is er niet meer bij. Door steeds korte zinnetjes te beluisteren en trachten te begrijpen proberen we geleidelijk aan wat kennis te krijgen. Het lezen lukt al vrij goed: Een Spaanse krant is al redelijk te begrijpen, maar vermoeiend is het wel. Spreken krijg ik nog niet zoveel oefening in. Door de beperkte woordenschat is het moeilijk om volledige zinnen te formuleren en spontaan borrelen er teveel Italiaanse woorden op in plaats van Spaanse. Mijn Engels gaat wel sterk vooruit..... zondag, januari 20, 2002
Vandaag naar Urdubai geweest. Het Zwin / De Slufter van Biskaje, maar dan circa 10 keer zo groot. Een geul met getijdenwerking, schorren en slikken, zandbanken en veel vogels. Witte kraanvogels, zwarte aalscholvers en tientallen andere piepers die Jan "de vogelaar" vast wel zou weten te benoemen (en zien). Broedplaats van "gulas", de kaviaar van Guernica. Bartje wilde de modder graag gedetailleerd onderzoeken maar ik wist hem nog net tegen te houden voordat hij van een smal modderpaadje in een moddergeul gleed. Bij een oud kapelletje hebben we nog een uurtje in de brandende zon gezeten om onze zelfgebakken volkoren boterhammen op te eten. Rust en stilte, slechts verstoord door twee spelende kinderen. Zie de foto's. zaterdag, januari 19, 2002
We waren gewend dat de t.v.-uitzending op het Internet na het Journaal stopte. Nu kunnen we blijven kijken en worden we weer geconfronteerd met de dagelijkse bagger die de Nederlandse huiskamer instroomt. Dood gegarandeerd elke poging tot creativiteit. Ik hoop dat ik de verleiding kan weerstaan...... We wilden 2 februari een feestje organiseren voor mijn verjaardag en DE BRUILOFT. Een liaison tussen Nederland en Baskische Argentijnen spreekt ons toch enigszins aan. Maar ik begin daar na het interview van gisteren ernstig aan te twijfelen. Wir haben es nicht gewusst? Sterker nog, uitvoerig historisch onderzoek naar papa Z. wordt als "een mening" afgedaan, zonder met enig relevant tegen-argument te komen. Une liaison dangereuse! Wat vinden jullie daarvan? donderdag, januari 17, 2002
Bri is vanavond met Celia, een Engelse collega van mij, naar de dress rehearsal van "La nozze de Figaro" in Euskalduna, de plaatselijke Stopera. Vrijkaarten van Lucy, een Engelse celliste (?) die samen met haar Poolse man hier om de hoek woont. Ik rust uit van twee dagen overleg met Italiaanse Internetspecialisten die de software voor onze nieuwe website hebben gepresenteerd en geïnstalleerd. Vergaderen van 9 tot half vier zonder lunch. Snel een broodje en dan weer vergaderen met de directeur. Ook ambtenaren moeten wel eens hard werken. woensdag, januari 16, 2002
Met de satelietschotel op dak hebben we nu Hollandse tv. Dat werkt weer even vervreemdend. Vanochtend op de weg naar de metro merkte ik dat ik de avond ervoor half in Nederland had gezeten en de wandeling naar de metro weer als nieuw leek. Een vorm van supersnel reizen. 's Avonds voor de Nederlands buis in ons huis dat door onze eigen spullen al heel Nederlands vertrouwd aanvoelt, de volgende ochtend nog niet goed wakker wandelen door Berango. Nu nog dromen dat ik 's nachts heen-en-weer vlieg en het beeld is compleet. dinsdag, januari 15, 2002
Kreeg vandaag een goede mail van Suto. Hij vond dat je elkaar anders leert kennen. Door verder weg te wonen ga je op een andere manier met elkaar communiceren. Dat heb ik in 87/88 gemerkt toen ik wekelijks brieven aan mijn ouders schreef vanuit Japan. 15000 km verder had ik een beter contact dan toen ik in Nederland woonde en weer eens een weekend naar Zeeland ging. Dus waar je verwacht dat communicatie en contacten minder worden merk je dat je door een andere manier van communiceren juist "beter" contact krijgt. Je praat minder over dagelijkse zaken en gaat wat meer reflecteren. Internet en e-mail helpen daar wel goed bij natuurlijk. "Gran hermano" doet het ook erg goed hier. Dus reality tv is wereldwijd (?). Een van de beste exportproducten van Nederland in de laatste jaren. Misschien eindelijk een kans om van het "tulpen, molens, dijken, kaas"- stigma af te komen? Is onze website ook een vorm van reality-tv? maandag, januari 14, 2002
Bommen en Granaten De Baskische bombers zijn weer actief geweest. Afgelopen zaterdag hebben ze onder bedreiging een auto van iemand gestolen, de auto gevuld met dynamiet en deze een paar uur later in het centrum van Bilbao vlak bij El Corte Ingles (Spaanse Bijenkorf) geparkeerd. Ze hadden nog wel het flintertje beschaving en verstand om te waarschuwen dat ze een half uur later een bom zouden laten ontploffen. Het is uitverkoop dus was het beredruk in het winkelcentrum bij de Gran Via. Bijna iedereen (elf mensen snijwonden van rondvliegend glas) wist zich op tijd uit de voeten te maken maar de schade aan gebouwen was aanzienlijk. En de verontwaardiging was groot. Dus weer een flinke betoging vandaag op de Gran Via. En dat allemaal op 200 m van mijn werk........... |
